Rust
Naar navigatie springen
Naar zoeken springen
In de avond kleurt het westen rood
maar ik lig blind en verbeten
Hoe nabij al is de dood?
'K zal 't nooit kunnen weten.
De zoete, zachte zomerregen
tikt teder aan mijn vensterraam
Ik luister en geniet nog even
voor mijn eeuwig slapengaan