Peer review is een mechanisme waarbij wetenschappelijke artikelen en ontwikkelingen op kwaliteit en waarheid worden beoordeeld aan de hand van peren. Peren kunnen een breed scala aan reacties ondergaan bij vertoon van academische literatuur, hieronder volgen enkele voorbeelden hiervan:
Minimalistische peer:
De peer verliest dimensionaliteit en detail. Kleurcontrasten vervagen of kleuren verdwijnen in het geheel. Het vertoonde schrift bevat elegantie, maar verliest aan inhoud en nauwkeurigheid in de mate van minimalisering van de peer. Heeft de peer teneinde diens transformatie een lichte tint, dan is de aanwezige inhoud van afdoende kwaliteit. Is het een donkere tint, dan kunnen de morele principes van de auteur in twijfel getrokken worden.
Impeerster:
Wees gewaarschuwd! De getoonde literatuur is niet wat het lijkt, en ontbreekt aan wetenschappelijke onderbouwing. In het verleden hebben peren die blootgesteld zijn aan een bovenmatige hoeveelheid bonnetjes van de Jumbo een zulke transformatie doorgemaakt. Dit wordt nog wetenschappelijk onderzocht, maar peer review lijkt voor dat vakgebied nogal een koppijndossier. De peer-reviewer wordt aangemoedigd de eigen fruitkennis te verifiëren om onjuiste afwijzingen te voorkomen.
Bepeering:
De getoonde literatuur bevat enige waarheid, maar is van dusdanig lage kwaliteit dat het nauwelijks te redden valt. De auteur wordt aangemoedigd 'dt' fouten te neutraliseren en x- en y-assen te labelen. Bij documenten geschreven in het verachtelijke Word zal de Bepeering negen van de tien keer het resultaat zijn, en auteurs worden daarom aangemoedigd hun schriften door het superieure en in grotere mate peergezinde LaTeX te laten vormen.