Tegen je koude blik,
afkeer en schrik
is mijn wezen niet bestend.
Dus 'k schrijf een brief:
'Ik heb je lief'
in 'n taal die niemand kent.
Op het rijm
zit schroom geheim
en 't versleutelt elke zin.
Het lot is wreed;
geen ziel waar ook weet
hoezeer ik jou bemin.
Dag wordt nacht
met troost noch baat.
Ik huil tot de sterren
en vervloek dezer aard'.