Executie van Telefoongesprekken in Film

Uit De FNM-wiki
Versie door Mipo (overleg | bijdragen) op 13 mei 2026 om 17:52 (Nieuwe pagina aangemaakt met 'Er zijn verschillende manieren om een telefoongesprek uit te voeren in film. Op deze pagina zijn verschillende executies genoemd, gevolgd door een rangschikking hiervan. Mensen zullen zeggen dat artistieke keuzes niet te rangschikken zijn, maar ze zitten er helaas naast. Er zijn absoluut foute manieren om dit aan te pakken. Op deze pagina gaan we uit van een gesprek tussen twee personen. De inhoud kan echter veelal worden doorgetrokken naar meerdere deelnemers…')
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Er zijn verschillende manieren om een telefoongesprek uit te voeren in film. Op deze pagina zijn verschillende executies genoemd, gevolgd door een rangschikking hiervan. Mensen zullen zeggen dat artistieke keuzes niet te rangschikken zijn, maar ze zitten er helaas naast. Er zijn absoluut foute manieren om dit aan te pakken. Op deze pagina gaan we uit van een gesprek tussen twee personen. De inhoud kan echter veelal worden doorgetrokken naar meerdere deelnemers.

Verschillende methoden

Beide perspectieven

Wellicht de meest voordehandliggende methode is om de standaard dialoogstructuur te behouden en beide kanten van het gesprek in beeld te laten zien. Een bekend voorbeeld hiervan is het gesprek tussen Jerry Maguire en Rod Tidwell.

Splitscreen

Splitscreen is een Engelse term wat iets als 'schermsplitsing' betekent. Mean Girls geeft ons een bekende scene waar het scherm wordt gesplitst zodat alle partijen van het telefoongesprek tegelijkertijd te zien zijn in het beeld.

Twee stemmen in één perspectief

Een manier om veel vrijheid te behouden maar visuele aspecten achter te kunnen houden (om bijvoorbeeld een climactische onthulling op te bouwen) is om het beeld bij één van de partijen te houden en de stem van beide partijen hoorbaar te maken. Dit wordt bijvoorbeeld gedaan in de bekende scene van Taken.

De foute manier

Soms is het aantrekkelijk om één van de partijen geheel onwaarneembaar is voor de kijker. Dit is bijvoorbeeld logischer als er andere personen in de ruimte aanwezig zijn die dit gesprek realistisch maar van één kant mee kunnen krijgen. Het schijnt dan verlijdelijk te zijn om de ene partij alles te laten herhalen wat de ander zegt. Dat is echter heel vreemd en niemand zou dit in het echt zo doen. Doe dit dus nooit, want mensen storen zich hier aan. Een voorbeeld van zo'n gesprek is hier gegeven: "Hallo met Troela, met wie spreek ik? Oh hallo Rik van der Piek. Hoe gaat het? Fijn dat het goed met je gaat. Wat ben je aan het doen? Je bent aan het kaarten met je opa zeg je? Leuk hoor. Zie ik je morgen weer? Ja om 9:30 is goed. Tot dan." Dit is fout.

De goede manier

Het effect dat één partij achtergehouden wordt kan ook op een goede manier bereikt worden. Als er goed na wordt gedacht over de dialoog is het namelijk niet essentieel dat elk woord bij de kijker aankomt om de belangrijke elementen van het verhaal duidelijk te kunnen maken. De reactie van het personage aan de telefoon kan best duidelijk maken wat de kern van de boodschap aan de andere kant was zonder mee te geven wat er gezegd is. Taxi Driver geeft voorbeeld van een scene waar dit te zien is.

Telefoons vermeiden

Een simpele oplossing is om geen telefoons te verwerken in de film. Lord of the Rings maakt hier uitmuntend gebruik van.

"It was a boring conversation anyway"

Een van de karakters vindt het genoeg geweest en schiet de telefoon aan gort, waarna hij zegt: "It was a boring conversation anyway."

Rangschikking

S "It was a boring conversation anyway"



A De goede manier



B Twee stemmen één perspectief



C Splitscreen



D Beide perspectieven



E Telefoons vermeiden



F De foute manier