De Ridder: verschil tussen versies
Nieuwe pagina aangemaakt met '‘t was in het zachte licht van een mistige morgen dat heer Martin-Maarten Vernietiger der Werelden van z’n welverdiende jasmijnthee dronk. Tevree en bedaard was hij betreffend de prestaties die nacht. Man noch vrouw zou doorstaan wat onnatuur hij doorstond, voor louter zijn kracht en ongekende moed… Doch door de mist vruchtbaar in het wanzicht van glorie scheen een koud verlies uit de hemelen, diep door die spier die Martin-Maarten zo krampachtig onttoo…' |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
‘t was in het zachte licht van een mistige morgen dat heer Martin-Maarten Vernietiger der Werelden van z’n welverdiende jasmijnthee dronk. Tevree en bedaard was hij betreffend de prestaties die nacht. Man noch vrouw zou doorstaan wat onnatuur hij doorstond, voor louter zijn kracht en ongekende moed… | ‘t was in het zachte licht van een mistige morgen dat heer Martin-Maarten de Vernietiger der Werelden van z’n welverdiende jasmijnthee dronk. Tevree en bedaard was hij betreffend de prestaties die nacht. Man noch vrouw zou doorstaan wat onnatuur hij doorstond, voor louter zijn kracht en ongekende moed… | ||
Doch door de mist vruchtbaar in het wanzicht van glorie scheen een koud verlies uit de hemelen, diep door die spier die Martin-Maarten zo krampachtig onttoonde. Het gemis van z’n waarde vriend heer Snertiel O. Neërwaal, wiens verhouding tot Martin-Maarten louter kamaraadschap altijd ver overtrof. ‘t Was of hemel gelijk voelde die vorst des verdriets. Voor zij scheen kleurvloed door morgenmist mocht het de teistering ter Aarde ontsmetten... | Doch door de mist vruchtbaar in het wanzicht van glorie scheen een koud verlies uit de hemelen, diep door die spier die Martin-Maarten zo krampachtig onttoonde. Het gemis van z’n waarde vriend heer Snertiel O. Neërwaal, wiens verhouding tot Martin-Maarten louter kamaraadschap altijd ver overtrof. ‘t Was of hemel gelijk voelde die vorst des verdriets. Voor zij scheen kleurvloed door morgenmist mocht het de teistering ter Aarde ontsmetten... | ||
't Was op dat moment dat misère haar vonnis uitsprak om deugeloos de geest van Martin-Maarten, die het tragisch begaf onder de druk van haar klaagzang, te doen kwijnen. Glorie noch welvaart was in zijn hart die morgen, voor wee 'n pek bezaten de contouren van z'n holst. Hij herinnerde zich hoe heer Snertiel en hij de dame Von Grafheuvel en de koningin van Giradel het hof maakten. In de loop van deze vertwiste tragedie (later het 'ongeval van multidimensionaal wereldverval' genaamd (waarin Martin-Maarten een nihil, toch geheide rol speelde...)) zijn deze hoogst geprezen en schone dames tot hun vroegtijdige eind gekomen. De rouw die volgde was grootendeels verzacht door de troost van zijn onmisbare vriend heer Snertiel O. Neërwaal. 't Was zo dat zijn huidig verdriet des te droeviger ontbloeide... | |||
Versie van 8 jan 2026 11:07
‘t was in het zachte licht van een mistige morgen dat heer Martin-Maarten de Vernietiger der Werelden van z’n welverdiende jasmijnthee dronk. Tevree en bedaard was hij betreffend de prestaties die nacht. Man noch vrouw zou doorstaan wat onnatuur hij doorstond, voor louter zijn kracht en ongekende moed…
Doch door de mist vruchtbaar in het wanzicht van glorie scheen een koud verlies uit de hemelen, diep door die spier die Martin-Maarten zo krampachtig onttoonde. Het gemis van z’n waarde vriend heer Snertiel O. Neërwaal, wiens verhouding tot Martin-Maarten louter kamaraadschap altijd ver overtrof. ‘t Was of hemel gelijk voelde die vorst des verdriets. Voor zij scheen kleurvloed door morgenmist mocht het de teistering ter Aarde ontsmetten...
't Was op dat moment dat misère haar vonnis uitsprak om deugeloos de geest van Martin-Maarten, die het tragisch begaf onder de druk van haar klaagzang, te doen kwijnen. Glorie noch welvaart was in zijn hart die morgen, voor wee 'n pek bezaten de contouren van z'n holst. Hij herinnerde zich hoe heer Snertiel en hij de dame Von Grafheuvel en de koningin van Giradel het hof maakten. In de loop van deze vertwiste tragedie (later het 'ongeval van multidimensionaal wereldverval' genaamd (waarin Martin-Maarten een nihil, toch geheide rol speelde...)) zijn deze hoogst geprezen en schone dames tot hun vroegtijdige eind gekomen. De rouw die volgde was grootendeels verzacht door de troost van zijn onmisbare vriend heer Snertiel O. Neërwaal. 't Was zo dat zijn huidig verdriet des te droeviger ontbloeide...