De etymologie van het plus-teken: verschil tussen versies

Uit De FNM-wiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nieuwe pagina aangemaakt met 'Omstreeks de jaren 1937 scheen het gebruik van het plus-teken in zwang te raken.<ref>Zie hiervoor ''De Etymologie van de Wiskunde'' door K'''∀ℝ∃'''L van der Pi. </ref> Van der Pi merkt echter terecht op dat dit teken daarvóór niet als op zichzelf staand symbool gebruikt werd.<ref>Hoofdzakelijk gebruikte hij voor zijn hypothese de 20ste eeuw annalen uit de bron.</ref> Veeleer scheen het hem toe dat dit plusteken organisch ontstaan was als negatie va…'
 
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 1: Regel 1:
Omstreeks de jaren 1937 scheen het gebruik van het plus-teken in zwang te raken.<ref>Zie hiervoor ''De Etymologie van de Wiskunde'' door K'''∀ℝ∃'''L van der Pi. </ref> Van der Pi merkt echter terecht op dat dit teken daarvóór niet als op zichzelf staand symbool gebruikt werd.<ref>Hoofdzakelijk gebruikte hij voor zijn hypothese de 20ste eeuw annalen uit [[de bron]].</ref> Veeleer scheen het hem toe dat dit plusteken organisch ontstaan was als negatie van het minteken en middels conventie en gemak een eigen positie als plus-zijnde verworven heeft.  
Omstreeks de jaren 1937 scheen het gebruik van het plus-teken in zwang te raken.<ref>Zie hiervoor ''De Etymologie van de Wiskunde'' door [[K∀ℝ∃L van der Pi]]. </ref> Van der Pi merkt echter terecht op dat dit teken daarvóór niet als op zichzelf staand symbool gebruikt werd.<ref>Hoofdzakelijk gebruikte hij voor zijn hypothese de 20ste eeuw annalen uit [[de bron]].</ref> Veeleer scheen het hem toe dat dit plusteken organisch ontstaan was als negatie van het minteken en middels conventie en gemak een eigen positie als plus-zijnde verworven heeft.  


Deze hypothese markeert de breuk tussen de zogeheten essentialisten en complexitanten.  
Deze hypothese markeert de breuk tussen de zogeheten essentialisten en complexitanten.  

Versie van 17 mrt 2025 11:04

Omstreeks de jaren 1937 scheen het gebruik van het plus-teken in zwang te raken.[1] Van der Pi merkt echter terecht op dat dit teken daarvóór niet als op zichzelf staand symbool gebruikt werd.[2] Veeleer scheen het hem toe dat dit plusteken organisch ontstaan was als negatie van het minteken en middels conventie en gemak een eigen positie als plus-zijnde verworven heeft.

Deze hypothese markeert de breuk tussen de zogeheten essentialisten en complexitanten.

Referenties

  1. Zie hiervoor De Etymologie van de Wiskunde door K∀ℝ∃L van der Pi.
  2. Hoofdzakelijk gebruikte hij voor zijn hypothese de 20ste eeuw annalen uit de bron.