Brother of the lamp - Bewerkingsoverzicht

Toverende: /* Vertaling door taalexpert */

2025-06-20T16:47:08Z

Vertaling door taalexpert

← Oudere versie		Versie van 20 jun 2025 16:47
Regel 43:		Regel 43:
	"Allicht... en toch leeft gij? Gij tästte de verboden lämp, en keerde toch weder naar het leven onder stervelingen? Ik vind uw woorden betwijfelbaar, brøeder."		"Allicht... en toch leeft gij? Gij tästte de verboden lämp, en keerde toch weder naar het leven onder stervelingen? Ik vind uw woorden betwijfelbaar, brøeder."

	"Luister, brøeder! Ik tästte niet de lämp! Onmogelijk zij het. Een afstand groter dan eindeloos, vreemder dan leven van dood. Ik vloog hoger en hoger, boven wat ik mogelijk dacht, tot mijn vleugels mij niet langer dragen konden en ik mijn kracht uiterst had besteed. Het licht brandde fel, ik reikte om het te tästen, maar het naderde nimmer! En toen... viel ik, brøeder. Ik viel voor eeuwen, de wind droeg me waar het wilde, kolkte neder zonder controle, noch enige zorg voor mijn bestemming. En de lämp ~~vervreemde~~ zich van me, als in spot met mijn hopeloos gespartel, tot er alleen nog duister was. Toen ik waakte, was ik ter aarde, en ik weet niet hoe ik leefde. Maar ik zag ze, brøeder. Anderen van onze soort, hun lichamen gebroken onder het gewicht van hun hoogmoed. Hun vleugels tot gruzielementen gereten op de messen groen. Geen tästten de verboden lämp. Nu niet, en nooit niet."		"Luister, brøeder! Ik tästte niet de lämp! Onmogelijk zij het. Een afstand groter dan eindeloos, vreemder dan leven van dood. Ik vloog hoger en hoger, boven wat ik mogelijk dacht, tot mijn vleugels mij niet langer dragen konden en ik mijn kracht uiterst had besteed. Het licht brandde fel, ik reikte om het te tästen, maar het naderde nimmer! En toen... viel ik, brøeder. Ik viel voor eeuwen, de wind droeg me waar het wilde, kolkte neder zonder controle, noch enige zorg voor mijn bestemming. En de lämp vervreemdde zich van me, als in spot met mijn hopeloos gespartel, tot er alleen nog duister was. Toen ik waakte, was ik ter aarde, en ik weet niet hoe ik leefde. Maar ik zag ze, brøeder. Anderen van onze soort, hun lichamen gebroken onder het gewicht van hun hoogmoed. Hun vleugels tot gruzielementen gereten op de messen groen. Geen tästten de verboden lämp. Nu niet, en nooit niet."

	"Uw vertellenis toont uw zwakte, brøeder. Uw ogen zijn groter dan uw vleugels, en de lämp verwierp u. Ik vrees het licht niet zoals u. Waar anderen faalden, zal ik zegevieren. Ik zal als eerste de verboden lämp tästen, en baden in de eeuwige roem van diens licht. Wellicht, als ik één word met het hemelse, zal ik u onthouden, gevangen als u zijt in uw sterfelijke onkracht."		"Uw vertellenis toont uw zwakte, brøeder. Uw ogen zijn groter dan uw vleugels, en de lämp verwierp u. Ik vrees het licht niet zoals u. Waar anderen faalden, zal ik zegevieren. Ik zal als eerste de verboden lämp tästen, en baden in de eeuwige roem van diens licht. Wellicht, als ik één word met het hemelse, zal ik u onthouden, gevangen als u zijt in uw sterfelijke onkracht."

Mipo op 20 jun 2025 om 11:25

2025-06-20T11:25:07Z

← Oudere versie		Versie van 20 jun 2025 11:25
Regel 43:		Regel 43:
	"Allicht... en toch leeft gij? Gij tästte de verboden lämp, en keerde toch weder naar het leven onder stervelingen? Ik vind uw woorden betwijfelbaar, brøeder."		"Allicht... en toch leeft gij? Gij tästte de verboden lämp, en keerde toch weder naar het leven onder stervelingen? Ik vind uw woorden betwijfelbaar, brøeder."

	"Luister, brøeder! Ik tästte niet de lämp! Onmogelijk zij het. Een afstand groter dan eindeloos, ~~verder~~ dan leven van dood. Ik vloog hoger en hoger, boven wat ik mogelijk dacht, tot mijn vleugels mij niet langer ~~droegen~~ konden en ik mijn kracht uiterst had besteed. Het licht brandde fel, ik ~~greep~~ om het te tästen, maar het naderde nimmer! En toen... viel ik, brøeder. Ik viel voor eeuwen, de wind droeg me waar het wilde, kolkte neder zonder controle, noch enige zorg voor mijn bestemming. En de lämp ~~trok~~ zich van me ~~terug~~, als in spot met mijn hopeloos gespartel, tot er alleen nog duister was. Toen ik waakte, was ik ter aarde, en ik weet niet hoe ik leefde. Maar ik zag ze, brøeder. Anderen van onze soort, hun lichamen gebroken onder het gewicht van hun hoogmoed. Hun vleugels tot gruzielementen gereten op de messen groen. Geen tästten de verboden lämp. Nu niet, en nooit niet."		"Luister, brøeder! Ik tästte niet de lämp! Onmogelijk zij het. Een afstand groter dan eindeloos, vreemder dan leven van dood. Ik vloog hoger en hoger, boven wat ik mogelijk dacht, tot mijn vleugels mij niet langer dragen konden en ik mijn kracht uiterst had besteed. Het licht brandde fel, ik reikte om het te tästen, maar het naderde nimmer! En toen... viel ik, brøeder. Ik viel voor eeuwen, de wind droeg me waar het wilde, kolkte neder zonder controle, noch enige zorg voor mijn bestemming. En de lämp vervreemde zich van me, als in spot met mijn hopeloos gespartel, tot er alleen nog duister was. Toen ik waakte, was ik ter aarde, en ik weet niet hoe ik leefde. Maar ik zag ze, brøeder. Anderen van onze soort, hun lichamen gebroken onder het gewicht van hun hoogmoed. Hun vleugels tot gruzielementen gereten op de messen groen. Geen tästten de verboden lämp. Nu niet, en nooit niet."

	"Uw vertellenis toont uw zwakte, brøeder. Uw ogen zijn groter dan uw vleugels, en de lämp verwierp u. Ik vrees het licht niet zoals u. Waar anderen faalden, zal ik zegevieren. Ik zal als eerste de verboden lämp tästen, en baden in de eeuwige roem van diens licht. Wellicht, als ik één word met het hemelse, zal ik u onthouden, gevangen als u zijt in uw sterfelijke onkracht."		"Uw vertellenis toont uw zwakte, brøeder. Uw ogen zijn groter dan uw vleugels, en de lämp verwierp u. Ik vrees het licht niet zoals u. Waar anderen faalden, zal ik zegevieren. Ik zal als eerste de verboden lämp tästen, en baden in de eeuwige roem van diens licht. Wellicht, als ik één word met het hemelse, zal ik u onthouden, gevangen als u zijt in uw sterfelijke onkracht."
Regel 55:		Regel 55:
	"Nee. Vergeet me niet, brøeder!"		"Nee. Vergeet me niet, brøeder!"

	"Nee! Nee... Ga dan, uit ons brøederschap, uit mijn vergiffenis, uit mijn geheugen! Wat is een brøeder voor een schaduw, dan wat achter blijft, in het licht? Ik zal niet herdenken; en als ook ik tot niets ~~wordt herleid~~, zal het zijn alsof jij en ik nooit waren."		"Nee! Nee... Ga dan, uit ons brøederschap, uit mijn vergiffenis, uit mijn geheugen! Wat is een brøeder voor een schaduw? Wat is een schaduw, dan wat achter blijft, in het licht? Ik zal niet herdenken; en als ook ik tot niets reduceer, zal het zijn alsof jij en ik nooit waren."

Mipo op 5 apr 2025 om 20:03

2025-04-05T20:03:21Z

← Oudere versie		Versie van 5 apr 2025 20:03
Regel 37:		Regel 37:
	"Verzet u, brøeder! Het licht is de røep des doods!"		"Verzet u, brøeder! Het licht is de røep des doods!"

	"Ik weet dit, brøeder. Doch... ~~verläng~~ ik ernaar. Ik ~~wens~~ diens verboden täst."		"Ik weet dit, brøeder. Doch... lust ik ernaar. Ik begeer diens verboden täst."

	"Täst het niet brøeder! ~~Ik weet dit~~. Ik ook ~~volgde~~ ooit de røep van de verboden lämp. Ik ook dacht ooit het eeuwige en onweetbare licht te tästen. Het is dwaas."		"Täst het niet brøeder! Volg mijn raad. Ik ook antwoorde ooit de røep van de verboden lämp. Ik ook dacht ooit het eeuwige en onweetbare licht te tästen. Het is dwaas."

	"~~Akkoord~~... en toch leeft gij? Gij tästte de verboden lämp, en keerde toch weder naar het leven onder stervelingen? Ik vind uw woorden betwijfelbaar, brøeder."		"Allicht... en toch leeft gij? Gij tästte de verboden lämp, en keerde toch weder naar het leven onder stervelingen? Ik vind uw woorden betwijfelbaar, brøeder."

	"Luister, brøeder! Ik tästte niet de lämp! Onmogelijk zij het. ~~Het is verder~~ dan ~~oneindigheid~~, ~~afstandelijker~~ dan leven van dood. Ik vloog hoger en hoger, boven wat ik mogelijk dacht, tot mijn vleugels mij niet langer droegen konden en ik mijn kracht uiterst had ~~gespendeerd~~. Het licht brandde zo fel, ik greep om het te tästen, maar het naderde nimmer! En toen... viel ik, brøeder. Ik viel voor eeuwen, de wind droeg me waar het wilde, kolkte neder zonder controle, noch enige zorg voor mijn bestemming. En de lämp trok zich van me terug, als in spot met mijn hopeloos gespartel, ~~en liet me in duisternis~~. Toen ik ~~ontwaakte~~, was ik ter aarde, en ik weet niet hoe ik leefde. Maar ik zag ze, brøeder. Anderen van onze soort, hun lichamen gebroken onder het gewicht van hun hoogmoed. Hun vleugels gereten ~~en aan gruzielementen~~ op de messen ~~van het~~ groen. Geen tästten de verboden lämp. Nu niet, en nooit niet."		"Luister, brøeder! Ik tästte niet de lämp! Onmogelijk zij het. Een afstand groter dan eindeloos, verder dan leven van dood. Ik vloog hoger en hoger, boven wat ik mogelijk dacht, tot mijn vleugels mij niet langer droegen konden en ik mijn kracht uiterst had besteed. Het licht brandde fel, ik greep om het te tästen, maar het naderde nimmer! En toen... viel ik, brøeder. Ik viel voor eeuwen, de wind droeg me waar het wilde, kolkte neder zonder controle, noch enige zorg voor mijn bestemming. En de lämp trok zich van me terug, als in spot met mijn hopeloos gespartel, tot er alleen nog duister was. Toen ik waakte, was ik ter aarde, en ik weet niet hoe ik leefde. Maar ik zag ze, brøeder. Anderen van onze soort, hun lichamen gebroken onder het gewicht van hun hoogmoed. Hun vleugels tot gruzielementen gereten op de messen groen. Geen tästten de verboden lämp. Nu niet, en nooit niet."

	"Uw ~~geschiedenis~~ toont uw zwakte, brøeder. Uw ogen zijn groter dan uw vleugels, en de lämp verwierp u. Ik vrees het licht niet zoals u. Waar anderen ~~vielen~~, zal ik zegevieren. Ik zal als eerste de verboden lämp tästen, en baden in de eeuwige roem van diens licht. Wellicht, als ik één word met het hemelse, zal ik u onthouden, gevangen als u zijt in uw sterfelijke ~~zwaktes~~."		"Uw vertellenis toont uw zwakte, brøeder. Uw ogen zijn groter dan uw vleugels, en de lämp verwierp u. Ik vrees het licht niet zoals u. Waar anderen faalden, zal ik zegevieren. Ik zal als eerste de verboden lämp tästen, en baden in de eeuwige roem van diens licht. Wellicht, als ik één word met het hemelse, zal ik u onthouden, gevangen als u zijt in uw sterfelijke onkracht."

	"~~Neen~~, brøeder! Alstublieft, overweeg uw ~~keuzes~~ nogmaals! De lämp is een ~~vlam die~~ lichaam en ziel ~~verkoolt~~. Zelfs ~~mocht~~ het getäst worden, zou ~~het~~ u niet maken als het is. Het zal u simpelweg vernietigen!"		"Nee, brøeder! Alstublieft, overweeg uw keuze nogmaals! De lämp is een vuur dat lichaam en ziel verast. Zelfs zou het getäst worden, het zou u niet maken als het is. Het zal u simpelweg vernietigen!"

	"Zelfs dan, ik kan de røep niet langer weerstaan, brøeder. Of ik de dood of de onsterfelijkheid in ga, dit zal ons laatste ~~afschijd~~ zijn. Vergeef het me, brøeder, u zo te verlaten. Ik vergeef u uw angsten, wetende ze geboren te zijn uit liefde."		"Zelfs dan, ik kan de røep niet langer weerstaan, brøeder. Of ik de dood of de onsterfelijkheid in ga, dit zal ons laatste afscheid zijn. Vergeef het me, brøeder, u zo te verlaten. Ik vergeef u uw angsten, wetende ze geboren te zijn uit liefde."

	"Heeft gij me lief, brøeder, laat dan varen deze dolle queeste!"		"Heeft gij me lief, brøeder, laat dan varen deze dolle queeste!"

	"~~Neen~~. Vergeet me niet, brøeder!"		"Nee. Vergeet me niet, brøeder!"

	"Nee! Nee... Ga dan, uit ons brøederschap, uit mijn vergiffenis, uit mijn geheugen! Wat is een brøeder voor een schaduw, dan wat achter blijft, in het licht? Ik zal niet herdenken; en als ook ik tot niets wordt herleid, zal het zijn alsof jij en ik nooit waren."		"Nee! Nee... Ga dan, uit ons brøederschap, uit mijn vergiffenis, uit mijn geheugen! Wat is een brøeder voor een schaduw, dan wat achter blijft, in het licht? Ik zal niet herdenken; en als ook ik tot niets wordt herleid, zal het zijn alsof jij en ik nooit waren."

Mipo op 31 mrt 2025 om 15:45

2025-03-31T15:45:02Z

← Oudere versie		Versie van 31 mrt 2025 15:45
Regel 1:		Regel 1:
			[[Bestand:Broederiksnaknaardeverbodenlamp.png\|miniatuur]]
	"Brøther, I cräve the forbidden lämp."		"Brøther, I cräve the forbidden lämp."

Mipo op 31 mrt 2025 om 14:50

2025-03-31T14:50:11Z

@@ Regel 13: / Regel 13: @@
 "Indeed... and yet you live? You tøuched the forbidden lämp, and yet returned to life among mere mortals? I find your words implausible, brøther."
-"Hear me, brøther! I did not tøuch the lämp! No one can. It is farther than infinity, more distant than life from death. I flew up and up, beyond what I imagined possible, until my wings failed me and my strength was utterly spent. The light burned so brightly, I strained to tøuch it, but it never got any closer! And then... I fell, brøther. I fell for ages, the wind carrying me where it willed, spiraling downward with no control, nor any care for my destination. And the lämp retreated from me, as if in mockery of my futile struggle, and left me in darkness. When I awoke, I was on the ground, and I do not know how I survived. But I saw them brøther. Others of our kind, their bodies broken under the weight of their hubris. Their wings torn and scattered upon the blädes of the green. None had tøuched the forbidden lämp. None ever will."
+"Hear me, brøther! I did not tøuch the lämp! No one can. It is farther than infinity, more distant than life from death. I flew up and up, beyond what I imagined possible, until my wings failed me and my strength was utterly spent. The light burned so brightly, I strained to tøuch it, but it never got any closer! And then... I fell, brøther. I fell for ages, the wind carrying me where it willed, spiraling downward with no control, nor any care for my destination. And the lämp retreated from me, as if in mockery of my futile struggle, and left me in darkness. When I awoke, I was on the ground, and I do not know how I survived. But I saw them, brøther. Others of our kind, their bodies broken under the weight of their hubris. Their wings torn and scattered upon the blädes of the green. None had tøuched the forbidden lämp. None ever will."
 "Your story reveals your weakness, brøther. Your trepidation prevailed, and the lämp rejected you. I do not fear the light as you do. Where others have faltered, I will succeed. I will be the first to tøuch the forbidden lämp, and bathe in the eternal glory of its light. Perhaps, when I become one with the divine, I will remember you, trapped as you are in your mortal frailties."
@@ Regel 19: / Regel 19: @@
 "No, brøther! Please, reconsider what you're doing! The lämp is a fire that burns body and soul. Even if it could be tøuched, it would not make you as it is. It would simply destroy you!"
-"Even so, I can no longer resist its cäll brøther. If I go to death or immortality, either way, this is our final parting. Forgive me, brøther, for leaving you thus. I forgive your fears, as they are borne of love."
+"Even so, I can no longer resist its cäll, brøther. If I go to death or immortality, either way, this is our final parting. Forgive me, brøther, for leaving you thus. I forgive your fears, as they are borne of love."
 "If you love me, brøther, then forsake this mad quest!"
@@ Regel 25: / Regel 25: @@
 "I cannot. Remember me, brøther!"
-"No! No... Fly then, out of brøtherhood, out of forgiveness, out of memory! What is a brøther to a shadow? What is a shadow, but what is left behind in the light? I will not remember; and when I, too, become nothing, it will be as though you and I never were."
+"No! No... Fly then, out of brøtherhood, out of forgiveness, out of memory! What is a brøther to a shadow? What is a shadow, but what is left behind, in the light? I will not remember; and when I, too, become nothing, it will be as though you and I never were."

Mipo: Nieuwe pagina aangemaakt met '"Brøther, I cräve the forbidden lämp." "Seek not the lämp, brøther! Heed not its light!" "Brøther, the light cälls to me. It cälls to us all." "You must resist it, brøther! The light is the cäll of death!" "I know, brøther. And yet... I long for it. I desire its forbidden tøuch." "You cannot tøuch it brøther! I know this. I, too, once followed the cäll of the forbidden lämp. I, too, once thought to tøuch the eternal and unknowable light.…'

2025-03-31T13:10:30Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '"Brøther, I cräve the forbidden lämp." "Seek not the lämp, brøther! Heed not its light!" "Brøther, the light cälls to me. It cälls to us all." "You must resist it, brøther! The light is the cäll of death!" "I know, brøther. And yet... I long for it. I desire its forbidden tøuch." "You cannot tøuch it brøther! I know this. I, too, once followed the cäll of the forbidden lämp. I, too, once thought to tøuch the eternal and unknowable light.…'

Nieuwe pagina

"Brøther, I cräve the forbidden lämp."

"Seek not the lämp, brøther! Heed not its light!"

"Brøther, the light cälls to me. It cälls to us all."

"You must resist it, brøther! The light is the cäll of death!"

"I know, brøther. And yet... I long for it. I desire its forbidden tøuch."

"You cannot tøuch it brøther! I know this. I, too, once followed the cäll of the forbidden lämp. I, too, once thought to tøuch the eternal and unknowable light. It is folly."

"Indeed... and yet you live? You tøuched the forbidden lämp, and yet returned to life among mere mortals? I find your words implausible, brøther."

"Hear me, brøther! I did not tøuch the lämp! No one can. It is farther than infinity, more distant than life from death. I flew up and up, beyond what I imagined possible, until my wings failed me and my strength was utterly spent. The light burned so brightly, I strained to tøuch it, but it never got any closer! And then... I fell, brøther. I fell for ages, the wind carrying me where it willed, spiraling downward with no control, nor any care for my destination. And the lämp retreated from me, as if in mockery of my futile struggle, and left me in darkness. When I awoke, I was on the ground, and I do not know how I survived. But I saw them brøther. Others of our kind, their bodies broken under the weight of their hubris. Their wings torn and scattered upon the blädes of the green. None had tøuched the forbidden lämp. None ever will."

"Your story reveals your weakness, brøther. Your trepidation prevailed, and the lämp rejected you. I do not fear the light as you do. Where others have faltered, I will succeed. I will be the first to tøuch the forbidden lämp, and bathe in the eternal glory of its light. Perhaps, when I become one with the divine, I will remember you, trapped as you are in your mortal frailties."

"No, brøther! Please, reconsider what you're doing! The lämp is a fire that burns body and soul. Even if it could be tøuched, it would not make you as it is. It would simply destroy you!"

"Even so, I can no longer resist its cäll brøther. If I go to death or immortality, either way, this is our final parting. Forgive me, brøther, for leaving you thus. I forgive your fears, as they are borne of love."

"If you love me, brøther, then forsake this mad quest!"

"I cannot. Remember me, brøther!"

"No! No... Fly then, out of brøtherhood, out of forgiveness, out of memory! What is a brøther to a shadow? What is a shadow, but what is left behind in the light? I will not remember; and when I, too, become nothing, it will be as though you and I never were."