De FNM-wiki - Gebruikersbijdragen [nl]

De kunstgalerij

2026-05-26T21:33:16Z

Daafje:

De FNM-wiki bevat menig [[Kunst|kunstig]] werk, waarvan deze pagina enkele voortreffelijke voorbeelden bevat. Deze lijst bestaat vooral uit traditionele werken; de gevorderde kunstbewonderaar wordt doorverwezen naar de [[Macro Pointillist|Macropointilisten]]. Voor verzamelde werken worden zij uitgenodigd de volgende oeuvre's te bezoeken:

* [[Oeuvre 't Scholk]]
* [[Oeuvre Noir]]
* [[Oeuvre Arbitraire]]
* [[Oevre Kleine Guys]] 
<gallery mode="nolines" widths=500 heights=400>
Bestand:Weerloos.png|'''Weerloos''' - David (2026)
Bestand:Koning.jpg|link=Koning|'''[[Koning]]''' - Nils (2026)
Bestand:Noir.png|link=Noir|'''[[Noir]]''' - Mipo (2026)
Bestand:Zonsondergang.jpg|link=Zonsondergang|'''[[Zonsondergang]]''' - Nils (2026)
Bestand:Roder.jpg|link=Roder|'''[[Roder]]''' - Nils (2026)
Bestand:Jij bent aan zet.png|link=Jij bent aan zet|'''[[Jij bent aan zet]]''' - Nils (2026)
Bestand:Wolken.jpg|link=Wolken|'''[[Wolken]]''' - Nils (2026)
Bestand:Ogen.jpg|link=Ogen|'''[[Ogen]]''' - Nils (2026)
Bestand:Stoelen.jpg|link=Stoelen|'''[[Stoelen]]''' - Nils (2026)
Bestand:Deur.jpg|link=Deur|'''[[Deur]]''' - Nils (2026)
Bestand:Grunge.png|'''Grunge''' - Mipo (2026)
Bestand:Aardappeleters.png|'''Aardappeleters''' - Mipo (2026)
Bestand:Sketch1762182909664.png|'''Spijkerschrift''' - Toverende (2026)
Bestand:Logo IFF.png|'''Het logo van IFF''' - Nils (2026)
Bestand:Gerrit Pieter Teun.png|'''Gerrit Pieter Teun''' - Toverende (2025)
Bestand:Dorus Didacticus.jpg|'''Dorus Didacticus''' - Toverende (2025)
Bestand:Het rijk van de Tegenverzameling.png|'''Het rijk van de Tegenverzameling''' - Toverende (2025)
Bestand:Alpaca.png|'''Alpaca''' - Toverende (2025)
Bestand:Gerrit.jpg|'''[[Gerrit]]''' - David (2024)
</gallery>

[[Categorie:Kunst]]

Bestand:Weerloos.png

2026-05-26T21:31:56Z

Daafje:

Moments Inspirés Encore

2026-05-26T13:29:59Z

Daafje:

Wegens inspiratie in overvloed hebben [[Les Brilliants]] een tweede [[Dichtbundels|dichtbundel]] geïnitieerd met werken die niet te vinden zijn in het [[Verhalen en Gedichten uit de FnM-wiki|Boek]].

* [[Terror Ter Terra]]
* [[Zegen onder het Zand]]
* [[Koffiespraak]]
* [[Nachtwaak]]
* [[Waarde]]
* [[Te weten]]
* [[Winternacht en Occasionalisme]]
* [[De Donkre Dag]]
* [[Guur Winterland]]
* [[Poëzie]]
* [[Moe]]
* [[Ratio]]
* [[Ugge Ugge]]
* [[Weg]]
* [[Er was eens een Roos]]
* [[Cyfer]]
* [[Cijpher]]
* [[Zwerver]]
[[Categorie:Poëzie]]

Cyfer

2026-05-12T15:15:10Z

Daafje:

Tegen je koude blik,

afkeer en schrik

is mijn wezen niet bestend.

Dus 'k schrijf een brief:

'Ik heb je lief'

in 'n taal die niemand kent.

Op het rijm

zit schroom geheim

en 't versleutelt elke zin.

Het lot is wreed;

geen ziel waar ook weet

[[Categorie:Poëzie]]

hoezeer ik jou bemin.

Zwerver

2026-05-12T14:52:26Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met '''Lang geleden dacht ik te weten'' ''over dood en leven, liefde en vete.'' ''In het licht vond ik helder zicht'' ''en koos toen alles te vergeten.'' ''Ik strompel nu in een grote waas,'' ''handen en voeten bevend.'' ''Ik tref een haard en word bedaard,'' ''hier blijven zal ik even.'' Categorie:Poëzie'

''Lang geleden dacht ik te weten''

''over dood en leven, liefde en vete.''

''In het licht vond ik helder zicht''

''en koos toen alles te vergeten.''

''Ik strompel nu in een grote waas,''

''handen en voeten bevend.''

''Ik tref een haard en word bedaard,''

''hier blijven zal ik even.''

[[Categorie:Poëzie]]

Moments Inspirés Encore

2026-05-12T14:51:13Z

Daafje:

Wegens inspiratie in overvloed hebben [[Les Brilliants]] een tweede [[Dichtbundels|dichtbundel]] geïnitieerd met werken die niet te vinden zijn in het [[Verhalen en Gedichten uit de FnM-wiki|Boek]].

* [[Terror Ter Terra]]
* [[Zegen onder de Zon]]
* [[Koffiespraak]]
* [[Nachtwaak]]
* [[Waarde]]
* [[Te weten]]
* [[Winternacht en Occasionalisme]]
* [[De Donkre Dag]]
* [[Guur Winterland]]
* [[Poëzie]]
* [[Moe]]
* [[Ratio]]
* [[Ugge Ugge]]
* [[Weg]]
* [[Er was eens een Roos]]
* [[Cyfer]]
* [[Zwerver]]
[[Categorie:Poëzie]]

Peer review

2026-05-07T16:07:56Z

Daafje:

Peer review is een mechanisme waarbij wetenschappelijke artikelen en ontwikkelingen op kwaliteit en waarheid worden beoordeeld aan de hand van peren. Peren kunnen een breed scala aan reacties ondergaan bij vertoon van academische literatuur, hieronder volgen enkele voorbeelden hiervan:

=== '''Minimalistische peer:''' ===
[[Bestand:Minimalistischepeer.png|alt=minimalistische peer|rand|kaderloos|299x299px]]

De peer verliest dimensionaliteit en detail. Kleurcontrasten vervagen of kleuren verdwijnen in het geheel. Het vertoonde schrift bevat elegantie, maar verliest aan inhoud en nauwkeurigheid in de mate van minimalisering van de peer. Heeft de peer teneinde diens transformatie een lichte tint, dan is de aanwezige inhoud van afdoende kwaliteit. Is het een donkere tint, dan kunnen de morele principes van de auteur in twijfel getrokken worden.

=== Impeerster: ===
[[Bestand:Impeerster.png|alt=niet peer (kijk uit!) handen af nils|rand|kaderloos|300x300px]]

Wees gewaarschuwd! De getoonde literatuur is niet wat het lijkt, en ontbreekt aan wetenschappelijke onderbouwing. In het verleden hebben peren die blootgesteld zijn aan een bovenmatige hoeveelheid bonnetjes van de Jumbo een zulke transformatie doorgemaakt. Dit wordt nog wetenschappelijk onderzocht, maar peer review lijkt voor dat vakgebied nogal een koppijndossier. De peer-reviewer wordt aangemoedigd de eigen fruitkennis te verifiëren om onjuiste afwijzingen te voorkomen.

=== Bepeering: ===
[[Bestand:Bepeering.png|alt=bepering|rand|kaderloos|300x300px]]

De getoonde literatuur bevat enige waarheid, maar is van dusdanig lage kwaliteit dat het nauwelijks te redden valt. De auteur wordt aangemoedigd '''dt''<nowiki/>' fouten te neutraliseren en x- en y-assen te labelen. Bij documenten geschreven in het verachtelijke Word zal de Bepeering negen van de tien keer het resultaat zijn, en auteurs worden daarom aangemoedigd hun schriften door het superieure en in grotere mate peergezinde LaTeX te laten vormen.

Hoofdpagina

2026-05-07T16:03:37Z

Daafje: /* Wetenschap */

{{Sjabloon:Hoofdpagina/briljante sjabloon}}
{{DISPLAYTITLE:{{FULLPAGENAME}}}}
{{Sjabloon:Lange spieker}}

=== Check ook de [https://fietsennaarmaastricht.nl/ homepagina]! ===

Dit is de plek voor een Wiskunde en andere willekeur dingen.

Veel succes!

== Hoofdtopics ==

=== Wetenschap ===

* [[Wiskunde]]
* [[Natuurkunde]]
* [[Samensmelting|Scheikunde]]
* [[Dieren|Biologie]]
* [[Toetsenbordindelingen|Informatica]]
* [[Filosofie]]
* [[Geografie]]
* [[Pannenkoekenkunde]]
* [[Peer Review]]

=== Geschiedenis (lore) ===

* [[Kleine guys]]
* [[Familiegeschiedenis]]
* [[Minecraft wereld]]

=== Literatuur ===

* [[Dichtbundels]]
* [[Verhaaltjes]]
* [[Stripverhalen]]

=== Cultuur ===

* [[De kunstgalerij]]

===== FnM =====
* [[Het woordenboek]]
* [[Het spreekwoordenboek]]
* [[Records]]
* [[Boek der Kwoten]]
* [[Dieren]]

===== Algemeen =====

* [[Kaartspellen|Spelletjes]]
* [[Kookboek]]
* [[Grapjespauk]]
* [[Tierlists]]
* [[Cola]]
* [[Cassis]]

== [[Special:RecentChanges|Recente wijzigingen]] ==

{{Special:RecentChanges/8}}

__NOTOC__

Peer review

2026-05-07T16:02:19Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Peer review is een mechanisme waarbij wetenschappelijke artikelen en ontwikkelingen worden op kwaliteit en waarheid worden beoordeeld aan de hand van peren. Peren kunnen een breed scala aan reacties ondergaan bij vertoon van academische literatuur, hieronder volgen enkele voorbeelden hiervan: === '''Minimalistische peer:''' === 299x299px De peer verliest dimensionaliteit en detail. K…'

Peer review is een mechanisme waarbij wetenschappelijke artikelen en ontwikkelingen worden op kwaliteit en waarheid worden beoordeeld aan de hand van peren. Peren kunnen een breed scala aan reacties ondergaan bij vertoon van academische literatuur, hieronder volgen enkele voorbeelden hiervan:

=== '''Minimalistische peer:''' ===
[[Bestand:Minimalistischepeer.png|alt=minimalistische peer|rand|kaderloos|299x299px]]

De peer verliest dimensionaliteit en detail. Kleurcontrasten vervagen of kleuren verdwijnen in het geheel. Het vertoonde schrift bevat elegantie, maar verliest aan inhoud en nauwkeurigheid in de mate van minimalisering van de peer. Heeft de peer teneinde diens transformatie een lichte tint, is de aanwezige inhoud van afdoende kwaliteit. Is het een donkere tint, kunnen de morele principes van de auteur in twijfel getrokken worden.

=== Impeerster: ===
[[Bestand:Impeerster.png|alt=niet peer (kijk uit!) handen af nils|rand|kaderloos|300x300px]]

Wees gewaarschuwd! De getoonde literatuur is niet wat het lijkt, en ontbreekt aan wetenschappelijke onderbouwing. In het verleden hebben peren die blootgesteld zijn aan een bovenmatige hoeveelheid bonnetjes van de Jumbo een zulke transformatie doorgemaakt. Dit wordt nog wetenschappelijk onderzocht, maar peer review lijkt voor dat vakgebied nogal een koppijndossier. De peer-reviewer wordt aangemoedigd de eigen fruitkennis te verifiëren om onjuiste afwijzingen te voorkomen.

=== Bepeering: ===
[[Bestand:Bepeering.png|alt=bepering|rand|kaderloos|300x300px]]
De getoonde literatuur bevat enige waarheid, maar is van dusdanig lage kwaliteit dat het nauwelijks te redden valt. De auteur wordt aangemoedigd '''dt''<nowiki/>' fouten te neutraliseren en de x- en y-assen te labelen. Bij documenten geschreven in het verachtelijke Word zal de Bepeering negen van de tien keer het resultaat zijn, en auteurs worden daarom aangemoedigd hun schriften door het superieure en in grotere mate peergezinde LaTeX te laten vormen.

Bestand:Bepeering.png

2026-05-07T15:55:20Z

Daafje:

de peer heeft zijn beste tijd wel gehad

Bestand:Impeerster.png

2026-05-07T15:46:39Z

Daafje:

dit is geen peer

Bestand:Minimalistischepeer.png

2026-05-07T15:13:09Z

Daafje:

Een esthetisch gezien minimalistische peer. Bij afwezigheid van kleur niet minder zoet.

De Poliepgaard

2026-05-04T08:59:17Z

Daafje:

Thea was een oudere vrouw die in een klein houten huisje aan de rand van het Tondelwoud woonde. Ze had niet veel tot bezit, maar ze had al wat haar dierbaar was. Het meest waardevolle van dat wat haar huis deelde was Filip. Filip was een jonge kater met vacht als grafiet. Als jong heeft Thea hem diep in het woud horen zingen en hem visjes uit het Meer gebracht. Voort aan die dag is Thea's stee hem vaak tot herberg geweest. Achtmaal per maan treedt het koppel door het woud naar het Meer aan de andere kant. Evenzoveel middagen vissen ze daar baars en spiering. Het was de voorlaatste dag eer de nieuwe maan dat Thea en Filip hun achtste tocht zouden maken. In haar reisbaal nam Thea brood en drinkwater en hengel en touw; en floot zodoende een lied.

Een half dagdeel duurde de tocht en het vissen een hele. Gaandeweg de dag verouderde ving Thea snoek en een zander en Filip een spiering. Halverwege middag en zonsondergang werd het uur te laat voor vissen en waagde het paar de wedertocht. Zo hoopten zij eer duister onthaal hun schutting te bereiken. Achtmaal per maand betrad Thea hetzelfde pad, maar voor het eerst nu in jaren had zij niet helder meer welke dit precies geweest was. Eén pad verlaatte het Meer tussen een es en een eik, twee andere lagen buur, één breed en één eng; en een vierde had haar oog nog niet eerder gevangen. Een stem in haar hoofd die zij Filip geloofde vertelde haar het nauwe pad te nemen en nemen deed zij dat pad...

Met de zon ver langs diens zenit was het woud gehuld in een gulden gloed, en ook al waren de bomen gekleurd met 's zons kwast, ook de verjaarde kijkers van Thea stellen al snel vast de voeten naar vreemd land te hebben geleid. Behalve goud kleurt terstond in de bomen ook blauw en in de verte gloort het bladerdek met een luister purper. Filips staart hing tussen zijn poten en hij jammerde angstig, en hoewel Thea plachtte Filips raad te volgen bleef zij zonder angst doorhobbelen. Ook zijzelf kon niet onderscheiden of het door de bovennatuurlijke schoonheid van het schouwspel voor haar was, of door de lokroep van die natuur die haar geweten overtoept. Lopen deed zij tot bij het aanzicht van een vorm in de verte. Bij verder naderen aanschouwt zij twee figuren van gelijke snit, midden op het pad stonden zij ruggelings. Terwijl om haar heen vage vormen tussen de bomen in de lucht gloeiden sprak de linker tot haar:

Cyfer

2026-05-03T21:14:08Z

Daafje:

Moe

2026-05-03T21:13:20Z

Daafje:

[[Bestand:Grunge.png|miniatuur]]
''Piet hij was een somber man''

''had veel ellendigs meegemaakt''

''maar toen de brief de bus in kwam''

''dat grootmoe enstig ziek was''

''had dat hem in zijn diepst geraakt''

''treurig hij was als maar zijn kan''

''zo was hij dat niet vaak''

''van dit nieuws dat hij toen las.''

''Hij moest haar wel bezoeken gaan''

''dat stond voor hem bovenal''

''zijn lange jas trok hij aan''

''om de kou te trotseren''
[[Categorie:Poëzie]]

''hij wist allicht er zal''

''een lange reis te wachten staan''

''over heuvel en door dal''

''door bossen over meren.''

''Vijf dagen telde zijn tocht''

''en na die vijfde dag''

''achter de laatste bocht''

''stond daar een huisje in het bos''

''toen hij dat huis daar zag''

''en trof wie hij lang zocht''

''grootmoe die in haar bedje lag''

''braken alle tranen los.''

''“Lang heb ik gewacht”''

''sprak grootmoe ingenomen''

''“op deze lange nacht''

''was het een zware reis?”''

''“ik ben van ver gekomen”''

''zei Piet toen droef en zacht''

''“nu mag je fijn gaan dromen”''

''en in zijn hand nam hij zijn zeis.''
[[Categorie:Kunst]]

Ugge Ugge

2026-05-03T21:12:36Z

Daafje:

Klanken dwalen strelend om mij heen,

in bewondering houd ik me stil.

Maar o, daar vormt een kleine kriebel

steeds kriebelender in mijn tere keel.

Ik bid mijn windpijp vrede

en mijn hoofd vult zich met paniek.

Deze harde, dorre noten

staan niet op mijn bladmuziek...

[[Categorie:Poëzie]]

Er was eens een Roos

2026-05-03T21:11:42Z

Daafje:

''Er was eens een jongeling, op weg naar de zon,''

''overal waar hij ging, waren wegen krom.''

''Een tocht door vallei, naar heuvelen hoog,''

''werd hij plots'ling blij, en voorover zich boog.''

''Een roos uit de grond, eenzaam en vrij,''

''zoals ze daar stond, verliefd toen werd hij.''

''Een jongen, een roos, op weg naar de zon,''

''eer na een poos, de roos spreken kon.''

''"Ge hebt mij geplukt, nu ben ik verloren,''

''mijn steel losgerukt, zo was'k niet geboren.''
[[Categorie:Poëzie]]

''Warm is je hand, maar hard is mijn steel,''

''ga naar mijn land, dan worden we heel."''

''Zo trok een jongeling, naar het land van de maan,''

''en moest waar hij ging, in de aarde gaan staan.''

''Langzaam veranderde hij, in een roos van kop tot teen,''

''jubelend van vreugd hij zei, "nu is geen van ons alleen."''

''Maar de roos die was geroofd, en in zijn hart bewaard,''

''was nu bleek en uitgedroogd, lag teer verwelkt ter aard.''

''De maan zond hem de regen, die van zijn blaad'ren vloeide,''

''hij huilde afgelegen, terwijl zijn stengel groeide.''

''Er was eens een roos, op een lange weg naar de zon,''

''wachtend al een poos, tot eens iemand hem plukken kon.''

Noir

2026-05-03T21:10:04Z

Daafje:

[[Bestand:Noir.png|500px|right]]
''Jij geeft mij een nieuw gezicht''

''zwart wordt wit''

''hard wordt licht''

''en ik zie alleen met mijn ogen dicht.''

[[Categorie:Kunst]]
[[Categorie:Poëzie]]

Rouw

2026-05-03T21:09:36Z

Daafje:

[[Bestand:Rouw.png|500px|right]]
''We waren ooit alleen''

''dat waren we met velen''

''dat konden wij dan minstens''

''met zijn allen delen.''

''Toen waren we met drieën''

''en toen opeens met twee''

''toen was jij in je eentje''

''helemaal alleen.''

''Nu zijn jullie samen''

''en nu ben ik alleen''

''niemand die het ziet''

''als ik ‘s avonds zachtjes ween.''

[[Categorie:Kunst]]
[[Categorie:Poëzie]]

De Poliepgaard

2026-05-03T20:28:18Z

Daafje:

Thea was een oudere vrouw die in een klein houten huisje aan de rand van het Tondelwoud woonde. Ze had niet veel tot bezit, maar ze had al wat haar dierbaar was. Het meest waardevolle van dat wat haar huis deelde was Filip. Filip was een jonge kater met vacht als grafiet. Als jong heeft Thea hem diep in het woud horen zingen en hem visjes uit het Meer gebracht. Voort aan die dag is Thea's stee hem vaak tot herberg geweest. Achtmaal per maan treedt het koppel door het woud naar het Meer aan de andere kant. Evenzoveel middagen vissen ze daar baars en spiering. Het was de voorlaatste dag eer de nieuwe maan dat Thea en Filip hun achtste tocht zouden maken. In haar reisbaal nam Thea brood en drinkwater en hengel en touw; en floot zodoende een lied.

Een half dagdeel duurde de tocht en het vissen een hele. Gaandeweg de dag verouderde ving Thea snoek en een zander en Filip een spiering. Halverwege middag en zonsondergang werd het uur te laat voor vissen en waagde het paar de wedertocht. Zo hoopten zij eer duister onthaal hun schutting te bereiken. Achtmaal per maand betrad Thea hetzelfde pad, maar voor het eerst nu in jaren had zij niet helder meer welke dit precies geweest was. Eén pad verlaatte het Meer tussen een es en een eik, twee andere lagen buur, één breed en één eng; en een vierde had haar oog nog niet eerder gevangen. Een stem in haar hoofd die zij Filip geloofde vertelde haar het nauwe pad te nemen en nemen deed zij dat pad...

Met de zon ver langs diens zenit was het woud gehuld in een gulden gloed, en ook al waren de bomen gekleurd met 's zons kwast, ook de verjaarde kijkers van Thea stellen al snel vast de voeten naar vreemd land te hebben geleid. Behalve goud kleurt in terstond in de bomen ook blauw en aan in de verte gloort het bladerdek met een luister purper. Filips staart hing tussen zijn poten en hij jammerde angstig, en hoewel Thea plachtte Filips raad te volgen bleef zij zonder angst doorhobbelen. Ook zijzelf kon niet onderscheiden of het door de bovennatuurlijke schoonheid van het schouwspel voor haar was, of door de lokroep van die natuur die haar geweten overtoept. Lopen deed zij tot bij het aanzicht van een vorm in de verte. Bij verder naderen aanschouwt zij twee figuren van gelijke snit, midden op stonden zij ruggelings. Terwijl om haar heen vage figuren tussen de bomen in de lucht gloeiden sprak de linker tot haar:

De Aardappeleters

2026-05-03T20:03:39Z

Daafje:

[[Bestand:Aardappeleters.png|miniatuur|Een surrealistische weergave van de Aardappeleters door Gincent van Voch voor hij aan [[Macro Pointillist|macro pointillisme]] begon.]]
Op nachten lang gelee, in een duisterder eeuw, vertelde zich een nu lang vergeten verhaal. Het verhaal was dat van de Aardappeleters. Welbekend was het, in menig huishouw en rond elk midnachtvuur onder de rivier. Die eeuw zonder zon kende een midwinternacht zo zwart dat pek er wit bij was. Het was in het holst van die nacht dat ieders hart op de tast naar wat warmte trachtte. Zo is het dat de hal van de Verteller zich vulde die nacht. Elk oor onder de rivier was daar om naar de Verteller te luisteren. Toen de menigte huiverend een stilte liet vallen, rezen de eerste magische woorden:

'Er is slechts één verschil tussen mens en god in deze wereld, en dat is dat de mens offert. Wanneer de zon haar stralen dooft in het westen, zo hernieuwt zij deze in het oosten. Wanneer de boer zijn gras maait, zo ontspringt het opnieuw in de lente. De sterren in het hemelgewelf fonkelen sinds de schepping, en tot ver na de dood van ons kinders kinderen zullen zij zich niet verroeren. Zo is het de mens niet gegund. Honger, koude, ziekte; de natuur is een kille gastvrouwe. Staat een moeder bij kinds wieg, snel al staat het kind bij haar graf. Deze tweespalt tussen dood en leven woekert sinds de eersten van onze voorvaderen hun ploegen te velde brachten, en de grond waar wij over lopen is overgoten met hun tranen en klaagzang. Waar de mens zijn vernuft en welwillendheid inzet voor het geluk van hemzelf en zijn medemens, daar floreert hij, maar de beesten van de wereld laten zich niet zo gemakkelijk de pas afsnijden.

Het verhaal wat ik u nu zal vertellen gaat over het grootste ras booswichten dat Gaia's smidse ooit het leven heeft ingeblazen, één wiens naam mij nog steeds de haren overeind laat staan. Dit verhaal begon op een donkere winternacht, één niet heel anders dan deze...

Hoe in het zuiden de Bokkenrijders vrijbuitten zo waren dat hier de Aardappeleters. Lage mispunten waren het allen, maar geen was vilein als Sjef Pieper. Zusterzoon was hij van de markgraaf boven de rivier en betucht bovenal. De nacht van Sjef's verjaring in het tiende jaar van de krekel is de winternacht waarvan ik sprak. Een nacht die men voort nog al als zwartnacht kent. Gaia heeft sinds drie gros zonnewendes geteld en geen zwart als die, tot zij vandaag weer midwinter ziet. De nacht begon als elke bij het afscheid van de zon. De Aardappeleters rookten pijp onder de oude treurwilg op de heuvel. Zo deden zij dat vaak. Toch was toendernacht hen ongelijk alle andere. In alle manen aan ondeugd hadden ze weelde ontmoet. Maar het is een onverzadigbare rijkdom en zij hunkeren immer naar meer. Om Sjef's verjaring te vieren zou de bende tot het huis van gouverneur afdalen en nemen wat los of vast zit. Wat echter geenieder wist was dat de jonge Sjef oog had voor de dochter van de oude rijkaard en hij zou niet hebben dat daar zulk onheil zou vallen. Sjef had groters voor ogen...

Bij het gloren van de wassende maan bereikten Sjef en de zijnen het onderkomen van de gouverneur. De vraag was niet of ze zijn huurlingen zouden overmeesteren, maar slechts hoe rap. Terwijl op de benedenverdiepingen Sjefs kornuiten botvierden, sloop hij in allerijl naar het vertrek van de schone jonkvrouw. Ongezien en ongemerkt zou hij zijn daad verrichten. Toen hij het portaal passeerde, zag hij de radeloze jongedame turende uit haar venster. Snel al keek zij op, haar ogen rood van afschuw en paniek, en in de kamer hing de geur van pure angst. 'Scheert u weg, bolrug! Dat door uw onbegrensde verderfelijkheid zelfs de eeuwige inferno u en uw trawanten weigert, geeft geen recht uw rancune als onkruid over de wereld te zaaien! Als u weet wat goed voor u is, dan verlaat u deze contreien terstond en keert u nimmer weder, of u zult de gevolgen kennen.' De gouverneursdochter bleef volhardend staan, oog in oog met de belager, maar ze beefde merkbaar. 'Goede vrouwe, verspil niet uw adem zo. Uw bewakers zijn dood of stervende en uw vader is menig mijl van u verwijderd. En dan nog, u heeft niks te vrezen. Ik verschijn hier voor u om u een groot plezier te doen.' 'Met vals voorwendsel zult u mij niet winnen, ellendige lendeloze! Wilt u mij plezieren, verschaf mij dan een zweerd, opdat ik nog de adellijke dood mag sterven. Ik zal immers nooit mij vrijwillig tot u begeven!' 'Vermetel wijf, uw honen wekt in mij geen deernis. Als dit uw keus is, leef dan met de consequenties. Weet dat het niet de mijne is.' Met die woorden sprintte hij tot de jonkvrouwe, die nog een laatste schreeuw de ether in wierp, en hij sloeg met zijn knuppel de jonkvrouw bewusteloos. Vervolgens omwond hij het corpus in een exotisch wandkleed, en verdween hij met zijn buit uit de kamer...

Onderaan de wentelaar trof Sjef zijn gezelschap. Buiten maakten hemeltranen het laagland tot broek en binnen brandde vagevuur uit de haard in de zitkamer. De wagen die voor het pand had gestaan was beladen met goud en juweel; en van de gastheer was geen spoor te bekennen. Sjef de Mottigaard plaatste het mompelende kleed tussen de schatten van weleer en sprak tot zijn geslacht: 'Er is goed gedaan vannacht. Waar bollebofs rijk zijn in dukaat en daalder zijn zij arm in maagschap. Laat de duiten zijn waar genootschap is en laat lopen de goudvinken.' Driemaal ''hoezee'' klonk het, gevolgd door luidskeelse zang:

''Hoezee voor onze Sjef''

''had iedereen zijn lef''

''dan waren wij allen koningen''

''maar hij nog steeds de chef''

''Hoe doet 'ie het zo''

''didelido''

''hoezee voor onze Sjef!''

Te wagen trok het gezelschap ginder over heide en zegge; en zij deelden nog menig hymne. Eén was er die niet zong. Sjef dunkte zich bepaald de vrijer, maar die nacht was er van hof geen sprake. Zij was prooi en hij was op jacht; en van jagen kreeg hij honger...

O arme ziel, verschalkt in uw stoffen kerker, ge dunkt zeker uw einde ophande zijnde. Welke sterfelijke zou ook ooit in tweedracht met de zetmeligen kunnen zegevieren? Het lot zal niettemin in haar weefsel van de tijd geen steken laten vallen, en altijd zal ze doorweven. Het lot weet dan ook, dat ergens in de smartende woestenij die ons thuis vormt, zich een rechtschapen hart zich zal doen verrijzen, met een als gevolg een wending in de geschiedenis die zijn weerga niet kent. O vrouwe Fortuna, moge u nog met genegenheid het nageslacht toezien van de zielen die in dit verhaal zich verstouten voor een rooskleurige verschiet. Over één van die zielen zal dit verhaal zijn vervolg kennen.

In een veld staat een man met een schep in hand. Zijn tranenlaten is verhult door de meedogenloze regen die ruim drie nachten hemel en aarde vult. Het is hem om het even; er is niemand die zijn tranen zou merken, ook als is het de zonnigste der hondsdagen: Zijn laatste bloedverwant ligt onschouwend in de grond aan zijn voeten, een schamel kruis steekt als laatste eerbetoon uit de rulle grond. Zijn stamhuis is door de jaren heen gekweld door bandieten en ziekte, en stuk voor stuk zouden zijn naasten het noodlot kennen, en hij zou als laatste overblijven. Hij had gedacht zijn tranen lang geleden te hebben verloren, en toch nemen steeds nieuwe de plaats van de oude, en ook nu vermengen zij met hun soortgenoten die van de engelen vallen. Met stramme schreden keert hij zich, maar staat dan bewegingloos. Hij zou willen toornen tegen het bittere lot dat hem bestemd lijkt, maar het verlies en de wanhoop ontberen hem van al zijn wilskracht. Wanneer hij zijn laagste punt bereikt verschijnt in een plas voor hem een geriatrische vrouw. Hij deinst terug van de schrik, en de vrouw spreekt tot hem deze volgende woorden:

Cyfer

2026-04-22T21:05:43Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Tegen je koude blik, afkeer en schrik is mijn wezen niet bestend. Dus 'k schrijf een brief: 'Ik heb je lief' in 'n taal die niemand kent. Op het rijm zit schroom geheim en 't versleutelt elke zin. Het lot is wreed; geen ziel waar ook weet hoezeer ik jou bemin. Dag wordt nacht met troost noch baat. Ik huil tot de sterren en vervloek dezer aard'.'

Moments Inspirés Encore

2026-04-22T21:05:06Z

Daafje:

Wegens inspiratie in overvloed hebben [[Les Brilliants]] een tweede [[Dichtbundels|dichtbundel]] geïnitieerd met werken die niet te vinden zijn in het [[Verhalen en Gedichten uit de FnM-wiki|Boek]].

* [[Terror Ter Terra]]
* [[Koffiespraak]]
* [[Nachtwaak]]
* [[Waarde]]
* [[Te weten]]
* [[Winternacht en Occasionalisme]]
* [[De Donkre Dag]]
* [[Guur Winterland]]
* [[Poëzie]]
* [[Moe]]
* [[Ratio]]
* [[Ugge Ugge]]
* [[Weg]]
* [[Er was eens een Roos]]
* [[Cyfer]]
[[Categorie:Poëzie]]

De Aardappeleters

2026-04-18T12:30:51Z

Daafje:

Wiskunde

2026-04-18T11:52:32Z

Daafje:

💪 Wiskunde is een verzameling van denkwerken waarin niet geschroomd wordt om met een bovenmenselijke exactheid abstracte realiteiten te doorschouwen. Hieronder zijn voorbeelden te lezen van dergelijke ingewikkeldheden.

== Onderwerpen ==

* [[Groep|Groepentheorie]]
* [[Groepenpraktijk]]
* [[Lineaire Algebra]]
* [[Analyse]]
* [[Logica]]
* [[Meetkunde]]
* [[Calculus]]
* [[Maattheorie]]
* [[Rationele getallen]]
* [[Essentialisme]]
* [[Telbare Wiskunde]]
* [[Lil' Lambda|Lambda Calculus]]
* [[De Cancer Vokans|Kansrekening]]
* [[Culineairiteit]]
* [[Graventheorie]]

== GOATs van de wiskunde ==

* [[Uiclides]]
* [[Oiler]]
* [[Leibniets]]
* [[Guy]]
* [[Lil' Lambda]]
* [[Venn-Dia]]
* [[Platon de Oneksiesterende]]
* [[K∀ℝ∃L van der Pi]]
* [[Strahd von Zarovich|Bolzharo-Weierstrahd]]
* [[Escher Gödel Bach]]

== Discussie ==
Er zijn binnen de wiskunde een aantal fundamentele onzekerheden waarover geen consensus heerst. Zie bijvoorbeeld [[de etymologie van het plus-teken]]. Verdere fundamentele kwesties zouden hier nog aan kunnen worden toegevoegd.
[[Category:Wiskunde]]

Graventheorie

2026-04-18T11:52:08Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Graventheorie is een vakgebied in de wiskunde dat zich bezighoud met uitvoering van en middelen voor transpositie en -formatie van driedimensionale homogene verdelingen. De kerneigenschappen van het vakgebied worden gekarakteriseerd door het gebruik van scheppen. == Voorbeelden: == * '''De Schepping''': Toepassing van de Schepping op de lege verzameling creëert vanuit het niets een driedimensionale homogene verdeling. * '''De Ordeschep''': Neem een punt G=…'

Graventheorie is een vakgebied in de wiskunde dat zich bezighoud met uitvoering van en middelen voor transpositie en -formatie van driedimensionale homogene verdelingen. De kerneigenschappen van het vakgebied worden gekarakteriseerd door het gebruik van scheppen.

== Voorbeelden: ==

* '''De Schepping''': Toepassing van de Schepping op de lege verzameling creëert vanuit het niets een driedimensionale homogene verdeling.
* '''De Ordeschep''': Neem een punt G=(x,y,z,p(=prikkels)) in de homogene verdeling. Gedraagt G zich chaotisch of geprikkeld, pas de Ordeschep toe om orde te scheppen. De oplettende lezer zal zien dat de Ordeschep op tamme punten orde 1 heeft.
* '''De Poepschep''': De details van de Poepschep zullen hier niet verder worden besproken. Meer informatie vindt u [[Po Knaap|hier]].
* '''Ophopingspunten''' (ook wel 'hopen'): Neem een punt A. We noemen A een ophopingspunt, ofwel hoop, als, waarbij S een schep is en V je homogene verdeling: <math>\forall v \in V: S^n(v)=A</math>.

Leonardo ma Binki

2026-04-18T11:15:07Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Leonardo ma Binki was een vroeg voorbeeld van de homo universalus. Hij had veel vaardigheid in verscheidene wetenschappelijke vakgebieden, waaronder rozekoekenversnapering, armpjedrukken, mario kart en de Telbare Wiskunde (voor het bijhouden van scores).'

Leonardo ma Binki was een vroeg voorbeeld van de homo universalus. Hij had veel vaardigheid in verscheidene wetenschappelijke vakgebieden, waaronder rozekoekenversnapering, armpjedrukken, mario kart en de [[Telbare Wiskunde]] (voor het bijhouden van scores).

De Aardappeleters

2026-04-17T14:17:14Z

Daafje:

De Aardappeleters

2026-04-17T13:58:38Z

Daafje:

De Aardappeleters

2026-04-17T13:57:50Z

Daafje:

De Aardappeleters

2026-04-13T20:47:43Z

Daafje:

De Aardappeleters

2026-04-13T20:36:43Z

Daafje:

De Aardappeleters

2026-04-13T19:52:35Z

Daafje:

Zangvogels

2026-04-12T11:11:41Z

Daafje:

* Pauwkje
* [[Guus Meeuwis]]
* Jacob Kolibrie
* Miles Duifvis
* Toekan Shakur
* Ryo Fuutkui
* Billie Eider
* Meerkoet Matsubara
* Earth, Wind and Gaaien
* John Koolmees
* Oscar Putterson
* Ekster Gordon
* Bonte M.
* Dave Brubeck Kwartel
* The Village Pimpel
* Dolly Paapje
* [[Twenty One Patrijs]]
* Valk Boeien Roek
* [[Boudewijn de Grutto]]
* Herman van Vink
* Lena Eend
* Limp Bizkip
* [[Marcrood Borstato]]
* Gans Meeuwen
* Roxy Pecker
* Gioia Patrijs
* Sheryl Crow
* Lijster Gaga
* Freddy Meerkoetry
* Paul McKardinaalsvink
* John Lennonnetje
* Fuutwig von [[Eendhoven]]
* Marvink Gaai
* Will Woerd
* Michael Jekster
* Maurice Raafel
* Felix Mendelshoen
* Antonin Dvořkwàk
* Anton Broehoeckner
* Max Reiger
* Pyotr Iliych Tsjaikovskieviet

Hoofdpagina

2026-04-09T09:48:53Z

Daafje:

{{Sjabloon:Hoofdpagina/briljante sjabloon}}
{{DISPLAYTITLE:{{FULLPAGENAME}}}}
{{Sjabloon:Lange spieker}}

=== Check ook de [https://fietsennaarmaastricht.nl/ homepagina]! ===

Dit is de plek voor een Wiskunde en andere willekeur dingen.

Veel succes!

== Hoofdtopics ==

=== Wetenschap ===

* [[Wiskunde]]
* [[Natuurkunde]]
* [[Samensmelting|Scheikunde]]
* [[Dieren|Biologie]]
* [[Toetsenbordindelingen|Informatica]]
* [[Filosofie]]
* [[Geografie]]
* [[Pannenkoekenkunde]]

=== Geschiedenis (lore) ===

* [[Kleine guys]]
* [[Familiegeschiedenis]]
* [[Minecraft wereld]]

=== Literatuur ===

* [[Dichtbundels]]
* [[Verhaaltjes]]
* [[Stripverhalen]]

=== Cultuur ===

* [[De kunstgalerij]]

===== FnM =====
* [[Het woordenboek]]
* [[Het spreekwoordenboek]]
* [[Records]]
* [[Boek der Kwoten]]
* [[Dieren]]

===== Algemeen =====

* [[Kaartspellen|Spelletjes]]
* [[Kookboek]]
* [[Grapjespauk]]
* [[Tierlists]]
* [[Cola]]
* [[Cassis]]

== [[Special:RecentChanges|Recente wijzigingen]] ==

{{Special:RecentChanges/8}}

__NOTOC__

De kunstgalerij

2026-04-09T09:46:59Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met ' De FNM-wiki bevat menig kunstig werk, waarvan deze pagina enkele voortreffelijke voorbeelden bevat. Deze lijst bestaat vooral uit traditionele werken; de gevorderde kunstbewonderaar wordt doorverwezen naar de Macropointilisten. 500px 500px 500px 500px Bestand:Dorus Didacticus.jpg|bord…'

Neppe analyse

2026-04-08T22:30:37Z

Daafje: /* Bewijstechnieken */

Neppe analyse (Engels: fake analysis) is de tegenhanger van [[reële analyse]]. Dit vakgebied gaat over wiskundige objecten die voldoen aan een aantal eisen die elkaar tegenspreken. Deze objecten hebben positieve en negatieve aspecten. Aan de ene kant kunnen ze überhaupt niet bestaan, maar aan de andere kant hebben ze wel veel leuke eigenschappen.

== Bewijstechnieken ==

* '''Cirkelredenering''': We kunnen bewijzen dat de cirkelredenering een valide bewijstechniek is met behulp van de cirkelredenering. Q.E.D.
* '''Intimidatie''': Als je er problemen mee hebt dat dit een valide bewijsmethode is zie ik je graag om 15:00 achter het fietsenhok. Q.E.D.
* '''Oneindige gevalsonderscheiding''': Als je een uitspraak <math>I</math> met oneindig veel gevallen <math>i</math> probeert te bewijzen en <math>\varphi_i</math> bewijst <math>i</math>. Dan geeft <math>\bigcup_{i\in I} \varphi_i</math> het bewijs van <math>I</math>. Stel bijvoorbeeld dat uitspraak <math>I</math> te bewijzen is met een tekening <math>\varphi_i</math> van een eindige graaf <math>i</math>, dan bewijzen de tekeningen <math>\bigcup_{i\in I} \varphi_i</math> dat <math>I</math> geldt voor elke einidige graaf. Q.E.D.
* '''<math>\epsilon</math>-bewijs''': Neem willekeurige <math>\epsilon</math>, bijvoorbeeld <math>\frac{1}{10}</math>. Als een uitspraak geldt voor <math>\epsilon = \frac{1}{10}</math>, dan geldt het voor elke omdat we <math>\epsilon</math> willekeurig hebben gekozen. Q.E.D.
* '''"Left as an exercise for the reader"''': Het bewijs dat dit een valide bewijstechniek is geven we als opdracht aan de lezer.
* '''Bewijs vanuit progressie''': Het is [huidig jaar], stellen dat bewijzen vanuit de progressie niet mag, kan echt niet meer. Q.E.D.
* '''Natuurbewijs''': Deze heilige bewijstechniek is ons overgeleverd vanuit een eeuwenoude traditie, en in de wiskunde hebben we deze altijd al kunnen gebruiken. Bovendien zou het afwijzen van het natuurbewijs leiden tot de ondergang van de westerse beschaving. Checkmate, atheists (ofwel Q.E.D.)
* '''De "Sepp special"''': Ik heb het aan de andere wiskundeprofessoren op de 37 gevraagd, en zij hebben gezegd dat de "Sepp special" geldig is. Q.E.D.

== Voorbeelden ==

=== Rij convergentie ===
Bekijk een rij getallen die voldoet aan de volgende twee voorwaarden:

* De rij convergeert naar 0
* Elk getal in de rij is gelijk aan 1

Als je zo'n rij gevonden hebt, kan je de definitie van een convergente rij gebruiken om te zien dat <math display="inline">\epsilon >1 </math> voor elke <math>\epsilon</math>. In het bijzonder geldt bijvoorbeeld <math>0.5 > 1 </math>, en door beide kanten van de vergelijking te vermenigvuldigen met 2 volgt hieruit dat <math>1 > 2 </math>.

Dit is een typisch geval van een resultaat wat met neppe analyse veel makkelijker te bewijzen is dan met andere technieken.

=== 1 keer 1 is 2 ===
Bekende wiskundige ''Terrence Howard'' heeft bewezen dat <math>1 \times 1 = 2</math>. Dit legt hij uit in een boek van 162 pagina's<ref>https://tcotlc.com/wp-content/uploads/2021/10/OTOET_PREVIEW_062_October_03_2021.pdf</ref>. Hij heeft meerdere bewijzen voor dit feit:

==== Bewijzen ====

===== 4/2 =====
Zijn eerste bewijs gaat als volgt:

* Als <math>4/2</math> het omgekeerde is van <math>2 \times 2 = 4</math>
* Dan volgt hier natuurlijk uit dat <math>1 \times 1 = 2</math> het omgekeerde is van <math>2 / 1</math>, □

Dit is natuurlijk mogelijk in de neppe analyse.

===== A keer B is C =====
Stel je hebt de vergelijking <math>a \times b = c</math> dan, volgens traditionele wiskunde, volgt hieruit dat:

<math>1 \times 1 = 1</math>

Maar dit kan nooit kloppen in de originele vergelijking want dit zou betekenen dat of <math>a</math> of <math>b</math> geen waarde zou hebben. <math>a</math> en <math>b</math> hebben beide een waarde van 1 oftewel <math>1 \times 1 = 2</math> □

Het is dus '''onmogelijk''' dat <math>a \times b = a</math>. Of dat <math>a \times a = a</math>. Big Wiskunde pakt ons allemaal.

==== Gevolgen ====
Omdat <math>1 \times 1 = 2</math> maakt het velen van onze berekeningen simpler Zoals <math>\sqrt{2} = 1</math> en <math>1 ^{2} = 2</math>.

Een rechthoekige driehoek <math>ABC</math> met <math>\angle ABC = \pi / 2</math>, <math>AB = 1</math> en <math>BC = 1</math> heeft dus een zeide <math>AC = 2</math>.

[[Category:Wiskunde]]

== Zie ook ==

* [[Tegenverzameling|De tegenverzameling]]

Appelkaneelcakerecept

2026-04-08T22:29:03Z

Daafje:

Hallo allemaal!! Welkom terug op mijn kookblog, met deze keer weer een heel speciaal recept aangeraden door één van mijn vele lezers. Misschien wel de bovengrens in de cakeverzameling: de appelkaneelcake! Met zijn gekruide en be-appelde aard, om dan nog niet te spreken van zijn goudbruine en gele tinten, is de appelkaneelcake de perfecte belichaming van de herfst.

Het doet me denken aan tijden vele manen geleden. Alvorens de wereld zich dompelde onder de sneeuw, werd de oven verhit tot tweehonderd graden Celsius door mijn ma, ter voorbereiding op de steeds venijnigere winters. Het was altijd een speciaal moment, aangezien zij die appels voor de cake onder het oog van de maan ontnam van de plaatselijke boomgaard zonder enige daarvoor legaal verleende vergunningen. Één van die nachten was mijn slaaplust klein en mijn dwaalzucht groot, en dreef deze me tot het pad van mijn schuldige moederlief, de appeldief. Deze nachten waren koud en werden kouder, steeds kouder. In mijn slaapgewaad, gewapend met enkel de eerder op mijn bedstee gevestigde kaars trotseerde ik deze stille nacht.

Onder het bladerdak leidde het lot me tot een ouwe put, vergezeld door een forse kraai. De maan weerspiegelde in zijn kralen, en het was alsof de hele wereld erin verstopt zat. Deze sprak vlot: "Knarsen en kraken; symfonie van tanden, het marsen van kaken! Voeg grove kaneelsuiker toe voor een knapperige structuur! Nu zie je haar nog, maar de wereld zal jou verlaten. Ik ben de kraai van het laatste uur." Hij lokte mij met fraaie frasen en wenkte mij richting de put. Mijn inmiddels aangekomen moeder gebood mij: "Sluit de oren en treed niet nader, lief kind! Duivelsspel is het, het einde der tijden te prediken. Duivelsraad is het, de woorden van de helse poortwachter. Word niet de ongelukkige metgezel van de ontvoerde Persephone!" "Dwaas! Dwaas!" Kraste de kraai vals: "Vissen boven water worden aas! Laat achter de stervende wereld voor het eeuwige vuur! Ik ben de kraai van het laatste uur." Dezelfde dwaalzucht die mij te wandel porde, duwde mij richting de gapende put. Een laatste roep vult het bos:

'Nee! Laat me hier niet achter!'

Ik draaide me om, maar mijn moederlief was nergens te bekennen.

=== De Put ===
Met twee stappen verwijderd van de put spreidde de kraai zijn vleugels en steeg ter hemel, flapperend en krassend. Ik staarde in de put, en een onmetelijke leegte staarde terug. Mijn kandelaar plaatste ik voor nu op de koude stenen en wierp de emmer gezekerd met touw naar benee. Na kort geroetsj werd de emmer met een knal tot stoppen gebracht, en het touw stond strak. Toch klonk er geen plons.

Ik pakte mijn kandelaar. De nacht was stil, vredig. Voor nu straalde de sterren nog over mijn kruin en was mijn gids de maan. Niet langer. Mijn keerske zal volstaan. Zelfs in de donkerste tijden.

Het bescheiden licht van mijn vlammetje kaatste van de glimmende stenen aan de wand. Er klonk gedruip, ondanks dat de put droog stond. Metertje voor metertje daalde ik verder en verlichtte ik het donker, dieper de put in. Na een tijdje kwam ik een wrattige pad tegen. Hij gleed telkens iets naar beneden, voordat hij weer klom naar waar hij eerst gevestigd was. Ik sprak: 'Goedenavond.' De pad leek te schrikken en gleed ietsje verder, en fluisterde daarop geagiteerd enkele erg onchristelijke woorden. Hij sprak: 'Verdraaid zeg! Je zou niet kunnen beseffen hoe groot mijn verbazing is bij het treffen van een ander. Ik was precies in mijn ritme: ik klim een paar stappen omhoog, en deze rotswand brengt me op weer precies dezelfde plaats naar beneden, glad als een ingevette cakevorm. Wat spreek jij dan ook van 'avond', vreemdeling? Hier bestaat geen tijd. Dat er een morgen bestaat zou betekenen dat er ooit iets zou veranderen. Dat ik iets meer zou kunnen zijn dan wat er nu is. Maar wacht!! Jij, vreemdeling, was hier eerder niet. Zou Gods secondewijzer nu dan toch vooruit zijn gesprongen? Jij was er gister niet, betekenend dat er een gister bestond. Wat een gulle gift, vreemdeling! Een verleden, dat geeft ook toekomst!' De ouwe pad trilde van enthousiasme, en zijn gebeente klonk als een mini marimba. Ik voelde me te verlegen om zijn oratie te interrumperen, dus klom ik maar gauw verder.

Ik leek een eeuwigheid af te dalen, en de eelt op mijn handen maakte plaats voor blaren. Na nog een eeuwigheid veranderde er iets. beneden was er een licht te zien, nu nog vaag maar wel degelijk merkbaar. Ik klom verder. De nagenoeg doodse stilte van de put maakte plaats voor een zacht geruis op de achtergrond, en dit werd luider, steeds luider.

=== De Tuin ===
Daar stond ik dan opeens in een ware Engelse tuin. Zonovergoten was deze, en mijn ogen sloten rap, proberend snel als mogelijk te acclimatiseren. Ter verdediging tegen de brandende ster schuilde ik me onder de eerste de beste boom. De wind ritselde door de bossen waarmee ik was omringd, en het geruis streelde mijne oren. Vogelzang klonk alom. Het schouwspel vulde mij met genoegen. Ik keek op en tussen de wuivende bladeren zaten genesteld de meest rijpe appels die ik ooit heb gezien. Ik hoefde maar mijn hand uit te steken of hij ving een enkele perfecte goudrenet. De put waar ik uit geklommen was, was netjes onderhouden en door haar stenen groeide hier en daar een doornloze roos. Een houten dak beschermde de put voor regen die nooit leek te komen, zo blauw was de lucht. Ondanks dat was de omgeving een plaats van leven, geen enkel sprietje leek te dorsten. Ik keek naar het touw waarmee mijn handen het gevecht waren aangegaan en, in plaats van in emmer te eindigen, was deze was gezekerd aan de grond. Ik trok deze steeds verder uit de put. Na een tijdje had ik die originele emmer weer in mijn handen, en ik plaatste deze neer. Dit was werkelijk een land van paradoxen. Mijn blik trok zich richting een statige villa die als parel in een oester lag op een nabijgelegen heuvel. Plots klinkt gefladder achter mij, ik schrik en kijk op. Een enkele duif heeft zich op de put gevestigd en poetste de veren. Het kijkt op en staart mij met vragende blik aan, het hoofd gekanteld. Dan spreidt het de vleugels en stijgt op. Lieflijk koerend glijdt deze richting de villa, en ik volgde deze via het pad richting de heuvel.

Van dichterbij was de villa nog groter dan wat van een afstandje al een erg flink onderkomen scheen te zijn. Een forse schoorsteen doorboorde de pannen van het dak, wat golfde als heuvels tegen de horizon. Het fijne grind van een perfect onderhouden tuinpad knisperde onder mijn schoenen. In de bosjes ligt een enkel vogelnest met vier grote eieren, ondersteund door een bedje weidebloemen en als fort bewaakt door een stekelig rozenbosje. In de lucht hing een ziltige geur en verderop hoorde ik het klotsen van golven. Een statige juffrouw bewaterde de bloemen in de voortuin. Ze droeg een purperen jurk en witte handschoenen. Haar hoofd was beschermt voor de bakkende zon met een galante rieten hoed, verfijnd met een perfect gebonden rode strik. Haar hand was versierd met een fraaie gouden ring, gezet met een glinsterende edelsteen die mijn ogen als vanzelf trok. De dame kijkt kort op en zette haar gieter neder. Met een nieuwsgierige blik benaderde ze me, en een na enkele stappen stond ze voor me, geduldig haar handen over elkaar gevouwen. Ze sprak tot me: 'Kan ik je helpen, vreemdeling? We zien niet vaak reizigers vanuit onze eigen tuin aanwandelen.' Ik stamelde een antwoord: 'Oh, umm... Mijn excuses, ik had niet door dat ik in uw tuin was beland.' Haar wenkbrauwen verhieven zich een beetje met verbazing, maar al gauw zegt ze: 'Als het gelegen uitkomt kun je ons vergezellen bij het diner.' Ze stak haar hand uit. Enigszins ongemakkelijk nam ik deze aan, het voelde onbeleefd haar maar te laten hangen. Haar zonnehoed wierp een schaduw over haar gezicht, maar haar ogen waren vriendelijk en oprecht. 'Mijn naam is Felicia Heldersdael. Aangenaam kennis te maken.' Ze glimlachte, en het trok kraaienpoten om haar ogen. Ik lachte terug. 'Kom vooral binnen, juffrouw Helleveld zal je verder begeleiden tot de salon. Mijn broer zal hoogstwaarschijnlijk verscholen blijven in zijn werkkamer tot het diner. Dat zal zijn over een uur.' Ze wenkte me richting de deur, en ging terug naar haar bezigheden.

=== Het Huis ===
De ontmoeting met juffrouw Helleveld was kort en professioneel, en zij begeleidde me rond de villa naar de salon. Onderweg baadde ik in de overvloed die ik trof: een huiselijke entree richtte tot een statelijke gang met schilderijen die reikten van plafond tot vloer, elk een andere chique heer of mevrouw afbeeldend. Eveneens was de salon zelf een tempel tot de comfort en verfijnde smaak. Het had als centraal punt een gigantische open haard, waar een knetterend vuurtje zijn domein maakte. De juffrouw was niet van een uitgebreid gedag en verliet mij prompt om zich met andere zaken te bezigen. Ik had het al nauwelijks gemerkt, aangezien mijn blik was gevestigd op het uitzicht over de baai, die als een zachte hand haar water zekerde. Een kade aan de kust wees richting een klein te midden gelegen eiland, dicht bebost met lange, scherpe bomen, die als spitse oren stonden, zacht schommelend in de waaiende wind, luisterend naar al haar geheimen.

Al snel genoeg klonk de bel voor het diner. In vergelijking met het machtige statuur van het onderkomen leek deze bijeenkomst bijna mager in vergelijking. Na een korte introductie waren gezeten aan de nodeloos lange tafel vrouwe Heldersdael en haar broer aan één kant, mijzelf en hun andere gast aan de andere, met tussen elk persoon de ruimte over voor twee kamelen op elkaar gestapeld als Tetris-blokjes. Here Heldersdael leek een iets ingetogen kerel. Lang van postuur, maar daar zittende op zijn stoel leek hij bijna in zichzelf weg te krimpen. Hij was merkbaar jonger dan zijn zus. Zijn gezicht leek vriendelijk, maar hij lachte niet. Zijn bruine ogen leken geketend te zijn aan het bord voor zich, en hij at gedurende lange periodes geruisloos, zijn armen en handen nooit verder van zijn lichaam dan nodig. De enige momenten waar hij opkeek was om de ogen te ontmoeten van mijn mede-gast, die zich tegenover hem had gevestigd. De gast sprak: 'Hoe is de tuin, Felicia? Zijn de petunia's al doorgekomen?' Hij had zich gekleed in een donkerrood pak, en een geelkoper ketting wees naar een zakhorloge in zijn vest. Ééns in de zoveel tijd stelde hij de mouwen van zijn pak bij of verjoeg hij een pluisje van zijn schouders. Felicia antwoordde: 'Helaas geen geluk vandaag, Valentijn. Morgen zal weer een nieuwe kans zijn.' Beide knikten.

Het was weer even stil. Ergens in een andere kamer klonk het zachtjes tikken van een klok.

Valentijn draaide zich naar mij. 'Vertel eens meer. Waar kom je vandaan?' Zijn blauwe ogen keken me aan met een beleefde en geduldige nieuwsgierigheid. Voor zo'n simpele vraag had ik echter deze keer moeite een goed antwoord te formuleren, dus kauwde ik maar even verder om de tijd te kunnen rekken. Op dat moment kwam juffrouw Helleveld met een kan water binnengelopen. Ik slikte door. 'Ik ben uit de put geklommen,' antwoordde ik, niet in staat een beter antwoord te verzinnen. Wat volgde was een bijzonder gedempte reactie van mijn metgezellen, waardoor uiteindelijk ik nog het meest verbaasd overbleef. Terwijl juffrouw Helleveld mijn water inschonk keek ze me kort aan, maar toen ik terugkeek dartte haar ogen snel om mijn blik te ontwijken. Haar lippen waren een beetje op elkaar geperst. Spoedig verliet ze weer, kan in hand, met net iets haastige stappen.

Het gesprek aan tafel ging verder alsof ik nooit iets gezegd had, van het ene onbelangrijke onderwerp naar het andere. Na een tijdje stond Valentijn op en bedankte hij de gastheer en gastvrouw voor de maaltijd. Here Helders keek op en verbrak in een zeldzaam voorkomen de stilte: 'Is het niet al erg laat? We kunnen anders een kamer voor je klaar maken. 's Ochtends reizen zal je beter behagen, daar ben ik zeker van.' Valentijn keek hem aan, nog altijd glimlachend en zei: 'Het is een gul aanbod, Felix. Ik zal het helaas moeten afslaan gezien mijn verplichtingen elders. Morgen is weer een nieuwe dag.' Felix knikte en toonde een ongeoefende glimlach, maar er was teleurstelling te bespeuren in zijn ogen. Felicia verbrak de stilte: 'Het was in ieder geval fijn je weer te kunnen ontvangen, ik wens je wel thuis. Nu,' ze keek nu mijn kant op, 'Ons aanbod verlengt zich ook zeker tot jou, als het je gelegen is.' Er zat voor mij niet echt iets anders op en deze mensen leken aardig genoeg, dus aanvaardde ik hun voorstel dankbaar. Felicia riep juffrouw Helleveld. Deze begeleidde me tot mijn kamer.

De zon gleed vredig richting de horizon een beschilderde de lucht met oranje en geel. Vanuit mijn slaapkamerraam bewonderde ik de roze schapen die in zijn laatste licht baadden boven de baai die ik al vanuit de salon had kunnen zien. Was dit utopie? Ik hoorde het kraken van het huis de wind en hier en daar voetstappen verklappen. Het zachtjes piepen van de muren was haast therapeutisch. Tijd om naar bed te gaan.

=== Openbaring ===
Ik werd begroet door het kussen van mijn zijden bedje. Aan de horizon was de schemering van de nieuwe dag al gevorderd. Ik herinnerde me niet eens het moment dat ik in het bed stapte, zo vredig en spoedig was mijn nachtrust. De blaren aan mijn handen hadden zich geheeld, maar lieten niet eens hun stugge eelt achter. Mijn handen voelden zo zacht als mijn lakens. Toen ik door de deur de kamer verliet belette ik nauwelijks een aanvaring met een haastig voorbijkomende juffrouw Helleveld, die niet eens opkeek of in snelheid verminderde. Op de benedenverdieping ging vrouwe Heldersdael de schilderijen langs en stelde elke aandachtig bij, om vervolgens haar correctie te inspecteren en na enkele seconden deze terug te draaien. Ze leek me niet op te merken. Of deerde mijn aanwezigheid haar simpelweg niet? Ik dwaalde doelloos de salon binnen, waar de haard nog altijd ontstoken was en de baai even onveranderlijk het uitzicht verzorgde. De grootte en hoeveelheid van de kamers begon een gevoel van nieuwsgierigheid in me te inspireren. Het is aan mij deze nieuwe wereld te ontdekken en mij eigen te maken.

Met nu doelbewuste stappen beweeg ik me rond het huis. Ik kom een paar gastkamers tegen gelijkend aan de mijne. Er waren kleinere zitkamers, grote badkamers en lange gangen. In het trappenhuis nam ik de trap naar beneden en na enkele ogenblikken belandde ik in de keuken. Het leek hier wel alsof een wervelwind aan lijstjes had plaats gevonden. Zo ongeveer elk object in de keuken had een papiertje opgeplakt gekregen met een paar onzinnig ogende krabbels erop. De kastjes waren tot de nok gevuld met een willekeurig assortiment producten. Ik zag ergens een strijkijzer, 150 gram suiker, 3 wijnglazen en 200 gram boter een plank delen. Opeens dan hoor ik voetstappen dichterbij komen en merk ik op dat deze afkomstig zijn van een deur in de hoek van de kamer. Een sleutel draait het slot van deze los en vanuit de opening verschijnt mevrouw Helleveld. Wanneer ze mijn aanwezigheid opmerkt, sluit ze snel de deur achter zich. Ze fronste haar wenkbrauwen en staarde met haar ogen richting mij een staar die een boom zou kunnen laten vallen. Ze sprak: 'Mijn excuses, de brunch zal pas over een half uur geserveerd worden. In de tussentijd kunt u wachten in de salon of op uw kamer, de benedenverdieping is niet de juiste plaats voor gasten.' Haar beleefde taalgebruik kon haar bijtende toon niet neutraliseren, maar ik had het idee dat dat ook waarschijnlijk niet haar bedoeling was. Ik verontschuldigde me snel en liep de kamer uit. Terwijl ik dit deed hoorde ik achter me een sleutel die een slot dicht draaide.

Na deze escapade besloot ik dat het huis wel genoeg verkend was. Ik was nerveus om naar de lunch te gaan, vrezend dat ofwel Here ofwel Vrouwe Heldersdael een sluipende spion in hun huis niet zouden accepteren, maar dit leek niet eens vernomen te zijn. Of misschien deerde het hun wellicht niet. Na de brunch besloot ik dat het beter zou zijn mijn nieuwsgierigheid te smoren, en om de rust in mij terug te laten keren leek een wandeling langs de baai in orde.

Ze lag er nog even onveranderlijk als altijd, maar de mist lag als een deken over haar heen voelde koel aan mijn huid. Rustige golven likken aan de oever en vullen de lucht met een rustige en ritmische ruis. De omstandigheden leidden mij tot introspectie. Sinds te gaan slapen heb ik niet meer gedacht aan de rare situatie waarin ik me bevind, en de façade van normaliteit doen eraan afleiden. Waar bevond ik me eigenlijk? Wie waren deze mensen en hoe zijn zij hier gekomen? Is dit een droom of werkelijkheid? Zoveel vragen draaiden in mijn hoofd rond dat geen duidelijk antwoord zich door de mist kun drukken die in mijn hoofd even dik leek als die over de baai. Dit was toch niet de bedoeling, dacht ik, om nu mijn nieuwsgierigheid nog verder aan te wakkeren. Ik liep snel verder en vestigde mijn aandacht aan de rustige golven.

Even verderop rezen uit het water enkele mossige palen, waarop een kade gevestigd was. Deze was gemaakt van donker hout, dat door de decennia of misschien wel eeuwen verweerd en uitgemergeld voor mij verschijnt. Ik stap dichterbij. Aan de uiterste kant van de loopplank ligt een boot gelegen in het water, zacht wiegend in de stroming. Ik loop dichterbij. De mist lijkt mij nu te omhelzen, alsof de boot zich slechts in een droom mij voordeed, maar hier was ze toch echt. De boot voer niet vrij te water, maar was getekend met een oud een roestig slot aan de kade. Op de boot zelf was een metalen staaf gevestigd, aan het uiteinde een antieke lantaarn hangend, schommelend evenals de boot. Tegenover mij zag ik in de mist hetzelfde eiland wat ik vanuit mijn kamerraam al had gespot, vredig en donker in de mist. Uit de geluiden van de natuur ontstaat een ver geluid, maar komt snel dichterbij. Ik schrik en draai om, en langs mij vliegt een onhandige duif net te dicht over mijn hoofd langs mij, flapperend naar het eiland. Ik trok aan het slot: niks, behalve het geratel van de verweerde ketting. Ik ruk aan de ketting, maar deze hield zich vast tegen mijn bruutheid in. Een gedachte kwam in mij op: het eiland lag er verlaten in een baai, maar zonder deze boot is het haast een kooi.

Toen maakte ik een realisatie die zo overduidelijk was dat een peuter hem had kunnen maken, maar toch koelde deze mijn hart en deed het mijn rug rillen. Steeds sneller liep ik terug naar de wal, de oud kade kreunend onder mijn voortbewegende gewicht. Vervolgens langs de zonnige tuin en over de wegen liep ik verder, elke keer steeds sneller, hart harder bonkend, hopend dat hetgeen wat ik vrees geen gestalte heeft kunnen vinden. Ik kom aan waar ik eerder was, slechts een nacht en dagdeel geleden, en daar stond nog steeds de put waar ik mijn entree maakte. Voordat ik mezelf kon geruststellen liep ik ernaartoe, maar daar kon ik mijn ogen niet geloven: de put stond droog.

=== Tumult ===
Een harde aarden bodem zat slechts enkele meters beneden de rand van de put waar gister nog een portaal naar een andere wereld zat. Mijn benen voelden week. Duizelend en half strompelend zette ik mij neer op de grond en met verslagen blik tuurde ik voor mij uit. De val was opengezet, ik was er als een onwetende muis ingelopen en nu was met een knal het deurtje dichtgegooid en op slot gedaan. Was mijn lot dat van een gevangen dier? Een hert, ondersteboven bungelend aan een touw tussen de bomen, zal strubbelen en zich uitputten om maar te proberen weer vrij te komen. Toch zal het haar niks verder helpen. Is dit dwaasheid? Zal dwaasheid mijn enige steun zijn wanneer wijsheid mij verlaat? Ik bleef enkele momenten zitten. Voor de hoeveelheid chaos in mijn hoofd was de rust om me heen bijna komisch. Ik merkte, het menselijk brein is een krachtig iets, het kan orkanen maken die je met slaande windstoten meesleurt en die je meer kunnen pijnigen dan elk zwaard, maar alle tumult zit gesloten in mijn hersenpan. Ik stond op en mijn gedachten ordenden zich. Mijn lijden was als een stampende mier in het gras, en de wereld zou mij niet waarnemen noch aandacht geven.

Ik nam mijn omgeving tot me. Had iemand ooit een kooi als deze kunnen bedenken? Ik kon schreeuwen, lachen, dansen, rennen, niemand zou mij stoppen! Ik hoorde de vogels zingen, en ik zong ze na! De bloemen naast me bloeiden, en ik plukte een mooi exemplaar. Boven mij zag ik de gelende lucht van de zomeravond waarachter het tralies geheel in het niets lijkt te vallen. Als een warm deken rolde de heuvels over het landschap, gebaad in de zomerzon. De natuur hier was mij als een beker die mooi nimmer droog liet, elke teug weer vernieuwend, overvloeiend en ontembaar. Misschien kan ik hier nog even blijven zitten, alleen voor nu. Wat zou ik hier überhaupt missen?

Bijna als antwoord op de vraag verschijnt het beeld van moeder in mijn gedachten. Alsof ik in een koud bad beland dempt mijn hart zich, mijn glimlach laat zich zakken, haast verontschuldigend voor de eerdere jovialiteit. Tranen bolden aan mijn ooghoeken. Zou ik mijn moeder ooit nog zien? De vraag bleef zich rondketsen in mijn hoofd. Van tralies kan men misschien niet spreken, maar nu leek ik rond te zweven in een onmetelijke leegte, een oceaan van onbeheersbare proporties droeg mij, en keek ik omlaag, werd ik gegroet door de inktzwarte diepte, als een sterloze hemel, die meedogenloos aan de innerste schuilplaatsen van de mijn behagen boorde.

Het leek wel uren dat ik daar zat, mijn lichaam stil, maar mijn geest dolend als de weduwe, verloren in het woud, toch zonder behoefte de weg te vinden naar een ongelukkige plaats. Plots valt een schaduw over mij, en toen ik als reactie opkeek ontmoette mijn ogen die van vrouwe Heldersdael. Ik schrok op, en, als poging om mijn decorum te redden, stond op en groette haar met een neppe glimlach, mijn eerdere ontzetting hopelijk verbergend. Heldersdaels ogen volgde mijn gezicht, maar gelaat was onveranderlijk. Ze keek neutraal, bijna zakelijk. Een moment van stilte volgde. Steeds groter was mijn drang om iets te zeggen, maar het was alsof mijn geest terug was van weggeweest en geen idee meer had hoe het moest praten. Felicia's ogen vielen op de bloem die ik had geplukt. Ze sprak: 'Een vergeet-me-nietje, deze staat symbool voor herinneringen van en afscheid aan geliefden.

...

Uiteindelijk zat aan de eettafel weer hetzelfde gezelschap als wat gisteren had plaatsgenomen. Ook waren de gespreksonderwerpen even enerverend, van tegenstribbelende petunia's tot het pluisje dat op het bord van Felix terecht was gekomen. Alweer stond Valentijn volgens schema op en kondigde hij zijn vertrek aan, tot teleurstelling van Felix. Na bij het diner continue gezeten te hebben moest ik bijna opnieuw even gaan zitten na de vermoeiing dezelfde gesprekken weer aan te moeten horen.

Ik liep de salon in met het wakkere vuurtje. Felix had plaatsgenomen op de bank en was stil een boek aan het lezen, de plaats naast hem was leeg. Om de tijd te doden bekeek ik de boekenkast die tegen de muur stond, speurend naar iets wat mijn verveling zou kunnen verdrijven. Na een tijdje legde Felix zijn boek neer op het tafeltje voor hem, stond op en verliet de kamer. Enkele momenten later hoor ik op de gang een deur openen en sluiten. Het boek wat hij had gedeponeerd had een gulden strook die zijn voortgang in het boek markeerde en de rode kaft was versierd met zilver gekleurde letters die de titel opmaakten. Ik besloot een kijkje van dichtbij te nemen. Het boek was redelijk zwaar, tenminste enkele honderden pagina's. Ik sloeg het open, maar mijn aandacht vestigde zich in plaats van op de tekst op een opgevouwen papiertje wat eruit viel. Ik legde het boek weer neer en ontvouwde het papiertje waarop handgeschreven stond:

''Je gezicht, steeds dichterbij,''

''de aanraking, je zoete lach.''

''De dromen van je achtervolgen mij''

''bij het aanbreken van de nieuwe dag.''

''Alles in mij tracht te temmen,''

''die passie waarvoor de Sirenes zingen.''

''Maar mijn hart barst snel al uit zijn voegen,''

''en vraagt van mij tienduizend dingen:''

''De woorden te vinden die je bekoren,''

''de moed te vinden ze te laten horen.''

''Je alles te geven, je te overspoelen.''

''De doorns van de roos proberen niet te voelen.''

''Je te laten struikelen in de gangen,''

''om je daarna in mijn armen op te vangen.''

''Dit gedicht je met passie voor te dragen''

''en dan je voorgoed de mijne te vragen.''

''Kon ik maar in je hoofd een kijkje nemen''

''en proberen je gedachten te meten.''

''Er zijn zoveel dingen die ik zou willen zeggen,''

''waarop ik het antwoord niet durf te weten:''

''<nowiki/>'Omringt ons de storm,''

''en breekt 's scheeps mast:''

''Wanneer de nacht ons halen zal,''

''houd jij mij dan vast?'''

''Mijn duivel fluistert: 'laat je verborgen,''

''houd je stil en klein.'''

''Ik spreek een spreuk en doof mijn hart:''

''Morgen zal een nieuwe dag zijn.''

Ik bloosde. Wellicht was het niet de bedoeling dat ik dit nu aan het lezen was. Op de gang klonk weer het kraken van een deur, kort daarna gevolgd door voetstappen. Vrezend nog meer slechte indrukken te maken stopte ik het papiertje snel terug in het boek en legde ik deze neer. Gehaast probeerde ik geruisloos van mijn ene naar de andere voet springend zo snel mogelijk me weer bij de boekenkast plaatsen.

__NOTOC__

Weg

2026-04-08T21:27:45Z

Daafje:

Drie keer lezen, drie keer lachen, drie keer een hapje,

drie keer aardbei in mijn havermoutpapje.

Drie jaar huilen, vijf jaar spelen, tien jaar leren,

Duizendmaal vallen, en daarna opnieuw proberen.

Eenmaal kom aan ik aan bij de top

Tweemaal kijk ik verderop

Driemaal zucht ik voor mij uit

maar niemand, niemand hoort mijn geluid

[[Categorie:Poëzie]]

Neppe analyse

2026-04-08T20:00:56Z

Daafje: /* Bewijstechnieken */

Neppe analyse (Engels: fake analysis) is de tegenhanger van [[reële analyse]]. Dit vakgebied gaat over wiskundige objecten die voldoen aan een aantal eisen die elkaar tegenspreken. Deze objecten hebben positieve en negatieve aspecten. Aan de ene kant kunnen ze überhaupt niet bestaan, maar aan de andere kant hebben ze wel veel leuke eigenschappen.

== Bewijstechnieken ==

* '''Cirkelredenering''': We kunnen bewijzen dat de cirkelredenering een valide bewijstechniek is met behulp van de cirkelredenering. Q.E.D.
* '''Intimidatie''': Als je er problemen mee hebt dat dit een valide bewijsmethode is zie ik je graag om 15:00 achter het fietsenhok. Q.E.D.
* '''Oneindige gevalsonderscheiding''': Als je een uitspraak <math>I</math> met oneindig veel gevallen <math>i</math> probeert te bewijzen en <math>\varphi_i</math> bewijst <math>i</math>. Dan geeft <math>\bigcup_{i\in I} \varphi_i</math> het bewijs van <math>I</math>. Stel bijvoorbeeld dat uitspraak <math>I</math> te bewijzen is met een tekening <math>\varphi_i</math> van een eindige graaf <math>i</math>, dan bewijzen de tekeningen <math>\bigcup_{i\in I} \varphi_i</math> dat <math>I</math> geldt voor elke einidige graaf. Q.E.D.
* '''<math>\epsilon</math>-bewijs''': Neem willekeurige <math>\epsilon</math>, bijvoorbeeld <math>\frac{1}{10}</math>. Als een uitspraak geldt voor <math>\epsilon = \frac{1}{10}</math>, dan geldt het voor elke omdat we <math>\epsilon</math> willekeurig hebben gekozen. Q.E.D.
* '''"Left as an exercise for the reader"''': Het bewijs dat dit een valide bewijstechniek is geven we als opdracht aan de lezer.
* '''Bewijs vanuit progressie''': Het is [huidig jaar], stellen dat bewijzen vanuit de progressie niet mag, zou echt niet meer moeten kunnen. Q.E.D.
* '''Natuurbewijs''': Deze heilige bewijstechniek is ons overgeleverd vanuit een eeuwenoude traditie, en in de wiskunde hebben we deze altijd al kunnen gebruiken. Bovendien zou het afwijzen van het natuurbewijs leiden tot de ondergang van de westerse beschaving. Checkmate, atheists (ofwel Q.E.D.)
* '''De "Sepp special"''': Ik heb het aan de andere wiskundeprofessoren op de 37 gevraagd, en zij hebben gezegd dat de "Sepp special" geldig is. Q.E.D.

== Voorbeelden ==

=== Rij convergentie ===
Bekijk een rij getallen die voldoet aan de volgende twee voorwaarden:

* De rij convergeert naar 0
* Elk getal in de rij is gelijk aan 1

Als je zo'n rij gevonden hebt, kan je de definitie van een convergente rij gebruiken om te zien dat <math display="inline">\epsilon >1 </math> voor elke <math>\epsilon</math>. In het bijzonder geldt bijvoorbeeld <math>0.5 > 1 </math>, en door beide kanten van de vergelijking te vermenigvuldigen met 2 volgt hieruit dat <math>1 > 2 </math>.

Dit is een typisch geval van een resultaat wat met neppe analyse veel makkelijker te bewijzen is dan met andere technieken.

=== 1 keer 1 is 2 ===
Bekende wiskundige ''Terrence Howard'' heeft bewezen dat <math>1 \times 1 = 2</math>. Dit legt hij uit in een boek van 162 pagina's<ref>https://tcotlc.com/wp-content/uploads/2021/10/OTOET_PREVIEW_062_October_03_2021.pdf</ref>. Hij heeft meerdere bewijzen voor dit feit:

==== Bewijzen ====

===== 4/2 =====
Zijn eerste bewijs gaat als volgt:

* Als <math>4/2</math> het omgekeerde is van <math>2 \times 2 = 4</math>
* Dan volgt hier natuurlijk uit dat <math>1 \times 1 = 2</math> het omgekeerde is van <math>2 / 1</math>, □

Dit is natuurlijk mogelijk in de neppe analyse.

===== A keer B is C =====
Stel je hebt de vergelijking <math>a \times b = c</math> dan, volgens traditionele wiskunde, volgt hieruit dat:

<math>1 \times 1 = 1</math>

Maar dit kan nooit kloppen in de originele vergelijking want dit zou betekenen dat of <math>a</math> of <math>b</math> geen waarde zou hebben. <math>a</math> en <math>b</math> hebben beide een waarde van 1 oftewel <math>1 \times 1 = 2</math> □

Het is dus '''onmogelijk''' dat <math>a \times b = a</math>. Of dat <math>a \times a = a</math>. Big Wiskunde pakt ons allemaal.

==== Gevolgen ====
Omdat <math>1 \times 1 = 2</math> maakt het velen van onze berekeningen simpler Zoals <math>\sqrt{2} = 1</math> en <math>1 ^{2} = 2</math>.

Een rechthoekige driehoek <math>ABC</math> met <math>\angle ABC = \pi / 2</math>, <math>AB = 1</math> en <math>BC = 1</math> heeft dus een zeide <math>AC = 2</math>.

[[Category:Wiskunde]]

== Zie ook ==

* [[Tegenverzameling|De tegenverzameling]]

Weg

2026-04-04T14:40:09Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Drie keer lezen, drie keer lachen, drie keer een hapje, drie keer aardbei in mijn havermoutpapje. Drie jaar huilen, vijf jaar spelen, tien jaar leren, Duizendmaal vallen, en daarna opnieuw proberen. Eenmaal kom aan ik aan bij de top Tweemaal kijk ik verderop Driemaal zucht ik voor mij uit maar niemand, niemand hoort mijn geluid'

Moments Inspirés Encore

2026-04-04T14:39:40Z

Daafje:

Wegens inspiratie in overvloed hebben [[Les Brilliants]] een tweede [[Dichtbundels|dichtbundel]] geïnitieerd met werken die niet te vinden zijn in het [[Verhalen en Gedichten uit de FnM-wiki|Boek]].

* [[Terror Ter Terra]]
* [[Koffiespraak]]
* [[Nachtwaak]]
* [[Waarde]]
* [[Te weten]]
* [[Winternacht en Occasionalisme]]
* [[De Donkre Dag]]
* [[Guur Winterland]]
* [[Poëzie]]
* [[Moe]]
* [[Ratio]]
* [[Ugge Ugge]]
* [[Weg]]
[[Categorie:Poëzie]]

Moments Inspirés Encore

2026-04-04T14:39:29Z

Daafje:

Wegens inspiratie in overvloed hebben [[Les Brilliants]] een tweede [[Dichtbundels|dichtbundel]] geïnitieerd met werken die niet te vinden zijn in het [[Verhalen en Gedichten uit de FnM-wiki|Boek]].

* [[Terror Ter Terra]]
* [[Koffiespraak]]
* [[Nachtwaak]]
* [[Waarde]]
* [[Te weten]]
* [[Winternacht en Occasionalisme]]
* [[De Donkre Dag]]
* [[Guur Winterland]]
* [[Poëzie]]
* [[Moe]]
* [[Ratio]]
* [[Ugge Ugge]]
* Weg
[[Categorie:Poëzie]]

Overleg:I've grown accustomed to her face

2026-03-22T21:33:47Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Kan iemand een wellness-check aanvragen voor Nils?'

Kan iemand een wellness-check aanvragen voor Nils?

Zangvogels

2026-03-12T13:59:42Z

Daafje:

* Pauwkje
* [[Guus Meeuwis]]
* Jacob Kolibrie
* Miles Duifvis
* Toekan Shakur
* Ryo Fuutkui
* Billie Eider
* Meerkoet Matsubara
* Earth, Wind and Gaaien
* John Koolmees
* Oscar Putterson
* Ekster Gordon
* Bonte M.
* Dave Brubeck Kwartel
* The Village Pimpel
* Dolly Paapje
* [[Twenty One Patrijs]]
* Valk Boeien Roek
* [[Boudewijn de Grutto]]
* Herman van Vink
* Lena Eend
* Limp Bizkip
* [[Marcrood Borstato]]
* Gans Meeuwen
* Roxy Pecker
* Sheryl Crow
* Lijster Gaga
* Freddy Meerkoetry
* Paul McKardinaalsvink
* John Lennonnetje
* Fuutwig von [[Eendhoven]]
* Marvink Gaai
* Will Woerd
* Michael Jekster

Ugge Ugge

2026-02-27T14:38:30Z

Daafje: gedichtje

Moments Inspirés Encore

2026-02-27T14:36:38Z

Daafje:

Wegens inspiratie in overvloed hebben [[Les Brilliants]] een tweede [[Dichtbundels|dichtbundel]] geïnitieerd met werken die niet te vinden zijn in het [[Verhalen en Gedichten uit de FnM-wiki|Boek]].

* [[Terror Ter Terra]]
* [[Koffiespraak]]
* [[Nachtwaak]]
* [[Waarde]]
* [[Te weten]]
* [[Winternacht en Occasionalisme]]
* [[De Donkre Dag]]
* [[Guur Winterland]]
* [[Poëzie]]
* [[Moe]]
* [[Ratio]]
* [[Ugge Ugge]]
[[Categorie:Poëzie]]

Wageningen

2026-01-29T22:24:50Z

Daafje: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Vlag van Wageningen Treinloze helstaat, gelegen op een plaats ver van de beschaafde wereld. Het voert al generaties een bloedige oorlog over het spoor met Ede. Er staat een ""universiteit"" waar men plantjes knuffelt en doet alsof het onderzoek is.'

[[Bestand:Wag.png|alt=vlag|miniatuur|Vlag van Wageningen]]
Treinloze helstaat, gelegen op een plaats ver van de beschaafde wereld. Het voert al generaties een bloedige oorlog over het spoor met Ede. Er staat een ""universiteit"" waar men plantjes knuffelt en doet alsof het onderzoek is.

Bestand:Wag.png

2026-01-29T22:23:32Z

Daafje:

vlag van wageningen

Brother of cheese

2026-01-17T15:30:15Z

Daafje:

"Brother."

"Yes, brother?'

"I long for the cheese brother."

"So you do, brother."

"Please brother, my cravings must not go unmet. In your possesion is precisely the object of my desires. Lend me your aid and release me from my torment!"

"I'm afraid you shall be denied on this day, brother. This here cheese emporium serves only those deemed worthy of our wares."

"Brother, I beg of you. Each hour on this wretched plane is like a thousand lifetimes spent dolefully. Do you wish my days full of grief and anguish? Is there no limit of heartache to which you stay mute? I despair before you, brother! Hear my woes and lament my fate!"

"Quit your rambling, brother! Does your humiliating act know no end? You say that you wish my silence broken? Then hear me now: The cheese is not meant for your mongrel hands and indignant tongue, mind scattered and held in illusion. Know you no propriety? For shame, brother! Society would meet its downfall, should we attend to every idle plea your kind espouses. I shall leave you now. Business needs to be pursued, and your foolish chitchat heeds no further consideration."

"No, brother! I block your path. Today I will not be revoked what is rightfully mine! I want and shall have the cheese!"

"How DARE you, brother!"

"I want cheese!"

"CEASE, BROTHER. Otherwise you shall be thrown unto the curb like the vile cretin you embody!"

"I want cheese, brother!"

"You shan't block me, brother! Recognize your betters and recall your station is below mine."

"I want cheese!"

"Peace upon you, brother! Your frenzied slurs shall go unheeded."

"I want cheese!"

"YOU SHALL BE DENIED TODAY AND YOU SHALL BE DENIED HENCEFORTH! This is your final warning, brother."

"I am also a customer, brother! Is this the way your clientele shall account your labor, cruel and uncaring? Do you seek to ridicule my patronage?"

"Your patronage? Bah! I should rather dash myself upon the jagged rocks below the cliffedge before I consider your squalid 'patronage'! Witness my extensive legacy around you: gleaming piles of golden wheels, fit for only the most esteemed nobles! Years of training and expense have led me to prosperity, and your seedy embrace shall not taint my life's work! You provide me naught! YOU ARE NAUGHT!"

"THEN GO AND CHOKE ON YOUR PUTRID CURDS, BROTHER! It shall delight me, watching as it leaves you gasping and gagging, airways stifling! Your pride shall be your undoing, but know that you shall no longer enjoy my amity once it has befallen you. There are always others, brother. There will always be others. What gratuity, that your sordid goods shall now elude me forevermore!"